DZIECI SATURNA

Agata Baumgart, Joanna Kowalska, Aleksandra Matlingiewicz

"Lepiej dzieci potopić niż uczyć w dzisiejszych szkołach" - Maria Skłodowska-Curie

„Dzieci Saturna” to projekt dokumentalny o zaostrzającym się kryzysie zdrowia psychicznego wśród młodych ludzi. Chcemy zrozumieć co pcha ich w otchłań, z której – jak im się zdaje – jedynym ratunkiem jest rezygnacja z życia.

 

Tygodniowo dwoje lub nawet troje nastolatków i młodych dorosłych (statystyki obejmują populację od 12 do 25 roku życia) ginie w wyniku podjętej, skutecznej próby samobójczej. Z kryzysem zdrowia psychicznego zmagają się coraz młodsze dzieci. Inspiracją dla naszego projektu jest figura Saturna – w zachodniej astrologii utożsamiana z zimnem, melancholią i stanami depresyjnymi. W mitologii Saturn (grec. Kronos) wtrącony do Tartaru przez Zeusa, jest patronem wszystkich cierpiących z nadmiaru „czarnej żółci”, odpowiedzialnej za stratę chęci do życia, brak apetytu i ogólną niemoc odczuwania radości. Dzisiejsza rzeczywistość, którą współtworzymy, niczym Saturn pożera własne dzieci. Jak możemy je uratować? Przede wszystkim zacznijmy rozmawiać.

 

Jak trudna i delikatna jest kwestia poruszania tematu samobójstw w mediach uzmysławia m.in. przykład amerykańskiego serialu o nastolatkach „13 powodów”, gdzie główna bohaterka opowiada co doprowadziło ją do decyzji o odebraniu sobie życia. W kilka miesięcy od premiery serialu odnotowano znaczny wzrost liczby samobójstw wśród młodzieży. Badania wskazują, że emisja kontrowersyjnego serialu miała bezpośredni wpływ na wzrost samobójczej fali. Dlatego tworząc nasz projekt postanowiłyśmy go skonsultować z psychologami i osobami, które czuwają nad bezpieczeństwem tworzonego komunikatu.

 

Projekt „Dzieci Saturna” składa się z dwóch części. Pierwsza to umieszczony w internecie hipertekst umożliwiający podróżowanie szlakiem prawdziwych historii bohaterek i bohaterów opowiadających o własnych doświadczeniach. Są to w większości osoby już dorosłe, które w bardzo młodym wieku zmagały się lub wciąż zmagają z kryzysem zdrowia psychicznego. Znajdziemy tam też historię opowiedzianą z perspektyw matki dziecka chorującego na ciężką depresję czy 17-letniej dziewczyny, która dzięki pomocy psycholożki przestała się samookaleczać.

 

➡️ http://dziecisaturna.pl/

 

Druga część to słuchowisko ASMR. ASMR (ang. autonomous sensory meridian response) to zjawisko przyjemnego mrowienia w okolicach głowy, szyi i innych obszarach ludzkiego ciała. Zjawisko to może zostać wywołane poprzez wizualne, słuchowe, dotykowe i zapachowe bodźce zewnętrzne. Charakter i kwalifikacja zjawiska ASMR została kilkukrotnie przebadana naukowo – jest faktyczną aktywnością mózgu, która ma dobroczynny wpływ na zdrowie. Przypuszcza się, że zamyka obszary mózgu odpowiedzialne za stres.

Odczarujmy mroczną figurę Saturna i wybierzmy się w relaksującą ASMR-ową podróż w stronę gazowego olbrzyma. O bezpieczeństwo i najwyższy komfort podróży zadba świetnie przeszkolona obsługa Cassini Exploration Space Resort.

 

W słuchowisku wykorzystany został fragment książki „Odyseja kosmiczna” Arthura C. Clarke’a w przekładzie Jędrzeja Polaka.

 

Twórczynie: Agata Baumgart, Aleksandra Matlingiewicz

Koncepcja: Agata Baumgart, Joanna Kowalska, Aleksandra Matlingiewicz

Projekt hipertekstu: Jakub Alejski, współpraca: Dominika Mądry

Opracowanie graficzne hipertekstu: Olga Beyga

Konsultacje merytoryczne: Lucyna Kicińska

Reżyseria dźwięku: Sebastian Dembski

Muzyka: & the romantic horse

Wsparcie merytoryczne: Ola Juchacz

Wideo: makemake

Sesja zdjęciowa: Paweł Turłaj

Kostiumy do sesji zdjęciowej: Marta Szypulska

Produkcja: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA

Premiera: 22 V 2020

 

 

Wydarzenie jest objęte Honorowym Patronatem Rzecznika Praw Obywatelskich, Patronatem Honorowym Prezydenta Poznania oraz patronatem kampanii „Życie warte jest rozmowy”.

 

 


 

Agata Baumgart – ur. 1987 reżyserka, scenografka, graficzka, rysowniczka. Absolwentka Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej im Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Studiowała Grafikę na Akadem Sztuk Pięknych w Warszawie W 2017 wyreżyserowała teatr telewizji „ Spalenie Joanny” wg
tekstu Magdaleny Miecznickiej w ramach programu Teatroteka produkowanego przez Wytwórnie Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie. W 2018 nakręciła film dokumentalny „Love 404” w ramach programu Pierwszy Dokument dla Studio Munka w Warszawie. Zrealizowała spektakl “O szczytach rozpaczy i uśmiechu stewardessy”, który wygrał Konkurs Sceny Debiutów 2016 organizowany przez Teatr Nowy w Poznaniu . W 2015 wyreżyserowała spektakl warsztatowy Horror Story Praga w Teatrze Powszechnym w Warszawie w ramach projektu Praga. Między utopią a rozczarowaniem (2015). Jest autorką wielu scenografii m.in. do
spektakli: „Great Poland” w reż. Aleksandry Jakubczak w Teatrze Polskim w Poznaniu, ”Bóg w Dom” w reż K. Szyngiery w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, ”Jak to dobrze, że mamy pod dostatkiem” w reż. K. Szyngiery w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu,“Świadkowie”(2015) w reż. K. Szyngiery w Teatrze Współczesnym w Szczecinie, “Tajemniczy ogród” w reż. K. Szyngiery w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu (2014) ”Bańka Mydlana” w reż. A. Pakuły w Teatrze Dramatycznym w
Warszawie 2009.

 

Aleksandra Matlingiewicz – ur. 19.03.1991r. w Rzeszowie. Aktorka, performerka, choreografka. Magister sztuki. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu na Wydziale Aktorskim (2016), a także Akademii Muzycznej w Łodzi na specjalności choreograficznej (2012). Współpracuje z takimi artystami jak Weronika Szczawińska (Nigdy więcej Wojny, Komuna Warszawa; Lawrence z Arabii, Teatr Powszechny w Warszawie), Katarzyna Szyngiera (Uchodźczynie, Biennale Warszawa) czy Natalia Sołtysik (Skrzywienie kręgosłupa, Teatr Współczesny we Wrocławiu). Uczestniczka licznych warsztatów tańca współczesnego m.in. w Lublinie, Bytomiu czy Nowym Jorku. Była członkini Teatru Tańca Mufmi Anny Piotrowskiej. Swoją codzienność utrwala na analogowych fotografiach.

 

Joanna Kowalska – ur. 1991, absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie filia we Wrocławiu, Kulturoznawstwa Na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Szkoły muzycznej w klasie fortepianu. Uczestniczka kursu Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych na Uniwersytecie SWPS w Warszawie w ramach modułu Dramaturgia. Współpracowała z Instytutem Grotowskiego we Wrocławiu w projekcie Pawła Passiniego „Dynamika Metamorfozy” (2012-2014), Teatrem Muzycznym
Capitol we Wrocławiu w spektaklu „Medea” reż. Sabine Harbeke (2016) oraz Instytutem Teatralnym w Warszawie w ramach „Nowej Siły Krytycznej” (2011) i Biennale Warszawa (2018) realizując projekt dramaturgiczny pod opieką Marthy Bouziouri. Obecnie można ją oglądać na scenie Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu w spektaklu „Český díplom” Piotra Ratajczaka, w Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu w spektaklu „Polska 120” Martyny Majewskiej oraz spektaklu
„Przyjaciel Automateusza” reż. M. Derlatka, Teatr Guliwer w Warszawie. W 2018 roku zrealizowała razem z Nataszą Sołtanowicz autorski spektakl „Dziwaczki”, który został zaproszony do sekcji OFF Festival d’Avignon

 

 

Wydarzenie współfinansowane ze środków budżetowych Miasta Poznania.

Hipertekst dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Narodowego Centrum Kultury w ramach Programu Kultura w sieci.