WSPÓLNOTA ŚNIĄCYCH

Kozłowska,Kupryjanowicz, Kurkowski

  • 27_XI_Pt premieraonline

Wydarzenie odbywa się ONLINE, obowiązuje rejestracja i opłata za uczestnictwo. 

 

 

„Wspólnota śniących” to pierwsza premiera stworzona w całości online trwająca tydzień. Na internetowe doświadczenie teatralne będą się składać: dawka wiedzy z obszaru dream studies, ćwiczenia wspierające kreatywne śnienie, kolektywny performans w oparciu o sny wspólnoty, konsultacja z performerką działającą w obszarze snów jako narzędzia twórczego. 

 

 

 

Jak dołączyć do wspólnoty śniących?

 

  1. Wypełnij formularz zgłoszeniowy: http://tinyurl.com/wsp-form
  2. Zapłać przelewem za dostęp do premiery (numer konta znajduje się w formularzu zgłoszeniowym)
  3. Poczekaj na mailowe potwierdzenie uczestnictwa
  4. Rozpocznij udział w tygodniowym projekcie (27 listopada–3 grudnia, każdego dnia od 19:00)

Jeśli masz pytania dotyczące projektu, napisz do nas maila: bilety@scenarobocza.pl

 

 

 

HARMONOGRAM PREMIERY: 

 

CZĘŚĆ I: TRENING PRZED SNEM

 

27-30 listopada: odsłuchaj materiały audio otrzymane na maila, wykonaj ćwiczenia

 

 

CZĘŚĆ II: SPOTKANIA ONLINE (ZOOM)

 

1 grudnia: spotkaj się z resztą wspólnoty śniących i przyśnij kolektywny sen

2 grudnia: posłuchaj o tym co śniło się reszcie wspólnoty, podziel się swoimi snami

3 grudnia: jeśli chcesz, umów się na indywidualną konsultację z performerką

 

 

 

Współcześnie wydaje się oczywiste, że ktoś uskarżający się na dolegliwości zdrowotne udaje się po pomoc do lekarza. Jeśli cierpienie ma charakter psychiczny, kieruje swoje kroki do gabinetu terapeuty, lub rzadziej – do osoby duchownej. W starożytnym Egipcie i Grecji najbardziej skutecznymi lekarzami byli sami bogowie, chętnie udzielający porad tak zdrowotnych, jak i życiowych. Jednak, aby uzyskać dostęp do ich przesłania, należało najpierw wyzwolić się z okowów ciała – zapaść w sen. I to nie sen zwyczajny, lecz inkubowany – czyli taki na zadany temat. Do inkubacji snów służyły odpowiednie sanktuaria, poświęcone m.in. Izydzie czy Eskulapowi – w zależności od kultury. Pierwszym warunkiem przyjęcia do kuracji było złożenie przysięgi posłuszeństwa, następnie odbywano posty, wznoszono modły i śpiewy, a także składano ofiary z wołów, kóz i ptactwa. Chorych oczyszczano przez kąpiele, nacierano ich olejkami, po czym przystępowano do rytualnego usypiania. Odbywało się ono albo na skórach złożonych ofiar, albo we wspaniałym łożu, w którym wcześniejszą noc spędziła jasnowidząca świątyni. Gdy chory zasnął, ujawniała mu się natura jego problemu oraz sposób rozwiązania. Najczęściej były to różne zioła, choć czasem bóstwo zalecało zmianę trybu życia lub szczególne środki, jak na przykład dotknięcie chorego miejsca przez króla. Chory przekazywał swoje wizje przez sen (niekiedy wierszem) towarzyszącym mu kapłanom, a ponieważ rano nie pamiętał swoich snów, kapłani powtarzali je we własnej interpretacji.

 

Dziś wiemy, że sen ma zbawienny wpływ na nasze zdrowie – nie tylko wspomaga odporność i pozwala utrzymać wewnętrzną harmonię, lecz jest także wyjątkową techniką regeneracji organizmu. Mimo tego wiele osób poddałoby w wątpliwość fakt, że we śnie może objawić się remedium na dręczące je problemy. A jednak… W tych szczególnych czasach chcemy, byście poczuli się częścią wspólnoty, z którą wyruszycie w ozdrowieńczą podróż po własnej wyobraźni. Czeka Was walka ze swoimi ograniczeniami i przyzwyczajeniami, czeka Was odkrycie, że teatr to Wy. Wspólnota w czasach przymusowej izolacji jest zjawiskiem szczególnie cennym i właściwie niemożliwym.

 

Dlatego właśnie chcemy Wam dać doświadczenie bycia z innymi ludźmi w najintymniejszym z procesów – we śnie.

 

Czeka nas nie jedna, ale trzydzieści premier jednego wieczoru.

 

Zapraszamy do Wspólnoty śniących.

 

 

 

Twórcy_czynie: Maria Magdalena Kozłowska, Magda Kupryjanowicz, Michał Kurkowski

Muzyka: Jan Tomza-Osiecki

Produkcja: Stowarzyszenie Scena Robocza

Premiera: 27 XI 2020

 

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O ARTYSTACH_KACH

 

 

Wydarzenie współfinansowane ze środków budżetowych Miasta Poznań. #poznańwspiera #kulturanawynos