Facebook Instagram Youtube

Miesiąc: wrzesień 2025

Kategorie
Aktualności

Warsztaty z gestu z Bożną Wydrowską // wydarzenie kontekstowe FOR ALL

Zapraszamy na warsztaty z gestu z legendą sceny ballroomowej – Bożną Wydrowską

Warsztaty skierowane są do osób zainteresowanych praktykami performatywnymi, otwartych na eksperyment, na pracę z własnym gestem, głosem, twarzą i tożsamością.

Warsztat będzie przestrzenią do przekraczania norm, odkrywania i testowania płynności tożsamości, twarzy jako przestrzeni ekspresji, oraz głosu jako instrumentu, służącemu nie tylko komunikacji, ale także performansowi i manifestacji.

Program warsztatu zawiera:

• ćwiczenia z uważności, kontaktu wzrokowego – jak twarz działa w relacji odbiorca-performer / performer-publiczność,
• praktyki głosowe: improwizacja głosem, praca ze skalą, barwą, ciszą- odkrywanie, co głos może powiedzieć bez słów lub jaki komunikat może przekazać poprzez zabawę słowem,
• gest przywitania się – praca z gestem i ciałem jako nośnikiem komunikatów społecznych, kulturowych; jak gest może opowiadać historię, zakwestionować stereotypy, dawać pole eksperymentu z różnorodnością własnej tożsamości,
• element performansu: jak łączymy gest, twarz, głos w scenę krótką lub improwizację; budowanie obecności i intensywności przez narzędzia performatywne.

∘ KIEDY: 10 października, 18:00-20:00
∘ GDZIE: Studio Scena Robocza (ul. Wroniecka 6)
∘ WYDARZENIE BEZPŁATNE
∘ ZAPISY ⟶ komunikacja@scenarobocza.pl (decyduje kolejność zgłoszeń, o dostaniu się na warsztaty poinformujemy w odpowiedzi zwrotnej)
∘ MAKSYMALNA ILOŚĆ OSÓB W GRUPIE: 14
∘ CZAS TRWANIA: 120 minut

∘ DODATKOWE INFORMACJE: 

Warsztaty skierowane są do wszystkich osób powyżej 18 roku życia, bez względu na wcześniejsze doświadczenie sceniczne, ruchowe, performatywne itp.

Na warsztaty warto zabrać ze sobą butelkę wody i wygodny strój.

Osoby, które zarezerwowały miejsce, jednak z różnych powodów nie będą mogły pojawić się na warsztatach, prosimy o poinformowanie nas o tym drogą mailową. 

Osoby uczestniczące w warsztatach prosimy o pojawienie się ok. 15 minut przed rozpoczęciem wydarzenia.

BIO

Bożna Wydrowska / Mother Bożna Elle

Urodzona w Gdańsku artystka wizualna, performerka i choreografka. Jedna z pierwszych osób, które rozpowszechniły kulturę ballroom w Polsce – działając w niej od 2012 roku. Znana jako matka kultury ballroom w Warszawie. W latach 2014–2021 należała do międzynarodowej queerowej rodziny Royal House of Milan z Nowego Jorku. Od 2022 roku pełni rolę Polish Mother w International House of Elle. Od 2016 roku kuratorka Balu u Bożeny, performatywno-tanecznego wydarzenia łączącego kulturę ballroom z lokalną sceną muzyczną, nagrodzonego przez Ballantine’s True Music Fund.

Oprócz działalności na scenie ballroomowej interesuje się eksperymentalnymi praktykami choreograficznymi związanymi z ruchem i głosem. W swojej praktyce odnosi się do ciałopozytywności i queerowej tożsamości, traktując taniec jako narzędzie zmiany społecznej i politycznej. Absolwentka programu Choreografia w Centrum (2020). Od 2015 roku uczestniczy w licznych produkcjach teatralnych, filmowych i komercyjnych jako aktorka i choreografka.

Współpracowała z takimi instytucjami jak TR Warszawa, Teatr Studio, Komuna Warszawa, Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu, a także z galeriami i przestrzeniami sztuki: CSW Zamek Ujazdowski, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Gdańska Galeria Miejska, Galeria Piktogram, Galeria Labirynt w Lublinie, Calvert 22 Foundation w Londynie czy Her Clique w Meksyku.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Dofinanowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Kategorie
Aktualności

Laboratorium Praktyk Współtwórczych #12 spotkanie z Adelą Gąsiorowską

Instytucje: jakie? z kim? dla kogo?

W ramach spotkań z cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych przyglądamy się zapleczu działania instytucji kultury. Próbujemy wskazać najważniejsze problemy, jakie są spotykane „za kulisami” działalności kulturalnej, a następnie – wspólnie z osobami uczestniczącymi – znaleźć dla nich potencjalne rozwiązania.

Spotkanie #12 – Społeczne zaangażowanie instytucji kultury

Kultura to nie tylko obszar naszej społecznej odpowiedzialności, ale również wspólnego działania – zarówno wypływającego z inicjatyw oddolnych, jak i zorganizowanego przez instytucje. Warto w związku z tym przyjrzeć się realnym narzędziom, które mogą posłużyć do aktywnego uczestnictwa w krajobrazie kulturalnym naszego najbliższego świata.

W jaki sposób możemy włączyć mechanizmy partycypacji obywatelskiej do działań kulturalnych?

Co zrobić, żeby zaktywizować publiczność, a nie pozostawić dla niej wyłącznie roli biernego uczestnictwa?

Czy kultura potrzebuje partnerów społecznych? Czym może być „społeczne miejsce kultury”?

Naszą gościnią będzie Adela Gąsiorowska – zastępczyni dyrektora Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego; prawniczka, specjalizuje się w tematyce organizacji pozarządowych, innowacji demokratycznych, partycypacji obywatelskiej i współpracy publiczno-społecznej. Od ok. 10 lat związana z sektorem pozarządowym. W 2023-2024 r. Pełnomocniczka Rzecznika Praw Obywatelskich ds. Współpracy z Partnerami Społecznymi. Od 2021 do 2024 r. członkini zarządu warszawskiej Kooperatywy Dobrze. Współpracowała z licznymi organizacjami społecznymi m.in. z Ogólnopolską Federacją Organizacji Pozarządowych, Fundacją Centrum Edukacji Obywatelskiej i Stowarzyszeniem Amnesty International Polska.

Rozmowę poprowadzi kurator cyklu, Miłosz Markiewicz – doktor nauk humanistycznych zatrudniony w Katedrze Teatru i Sztuki Mediów UAM, badacz przemocy strukturalnej w instytucjach kultury. Kurator cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych w Scenie Roboczej.

Dla kogo: dla osób pracujących w instytucjach, animujących i produkujących, a także dla wszystkich tych, których ciekawi przyszłość instytucji.

∘ KIEDY: 7 października, 18:00
∘ GDZIE: Studio Scena Robocza (ul. Wroniecka 6)
∘ WYDARZENIE BEZPŁATNE
∘ ZAPISY ⟶ komunikacja@scenarobocza.pl
∘ CZAS TRWANIA: 120 minut bez przerwy
∘ DODATKOWE INFORMACJE: Spotkanie w języku polskim. Rozmowa będzie rejestrowana, a następnie opublikowana na naszym kanale na Spotify i YouTube.

Autorką identyfikacji graficznej jest Kornelia Nowak

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Aktualności Rezydencje

FOR MEN // Pollera: Edmund Krempiński, Jakub Dylewski

Jeśli coś ci w życiu nie idzie i wpadasz pyskiem w błoto, to musisz być jak dzik: pchać to błoto ryjem do przodu.

Cytat zaczerpnięty z memów, przypisywany Mariuszowi Pudzianowskiemu

Bohater, pod nadzorem asystentki Mirandy, poddaje się treningowi męskości. Cel – stać się rasowym samcem mężczyzny. Takim który, ma takie coś, że jak stoisz naprzeciwko niego, to czujesz, że stoisz naprzeciwko mężczyzny, a on nawet nic nie robi (oddycha tylko i się patrzy). Po drodze ciało zaczyna zdradzać własną historię. W końcu pęka i wypuszcza esencję – niewymazywalną łączność między przeszłością a teraźniejszością. 

„FOR MEN” dotyka różnych odcieni kulturowej męskości – od reklamowych klisz po codzienne rytuały, od uścisku dłoni po mimikę. Spektakl odsłania mechanizmy, w których męskość staje się rolą do odegrania, zestawem gestów i reakcji, a jednocześnie polem walki z prawdą, którą niesie ciało. To opowieść o tym, jak konstruuje się wizerunek „prawdziwego faceta”, i o tym, co wymyka się spod kontroli, gdy próbuje się go utrzymać.

 

Tekst i dramaturgia: Edmund Krempiński i Jakub Dylewski
Bohater: Edmund Krempiński
Miranda: Jakub Dylewski
Operator kamery: Jakub Dylewski
Choreografia: Bożna Wydrowska
Scenografia i kostiumy: Alex Hayel
Muzyka: Zuzanna Siemińska

Realizacja dźwięku: Maciej Frycz
Realizacja światła: Jacek Broda
Komunikacja i promocja: Aleksandra Puk, Michalina Cendrowska
Produkcja wykonawcza: Wiktoria Studnicka
Obsługa techniczna: Agata Królikowska
Identyfikacja graficzna: Kornelia Nowak
Teaser: Pollera: Krempiński Dylewski

Produkcja: Scena Robocza
Premiera: 17 października 2025
Pokazy: 17-19 października 2025, Studio Scena Robocza, ul. Wroniecka 6

Patroni: Boyhood, Radio Afera

RECENZJE

Twórcy duetu Pollera nie ośmieszają męskich wzorców, lecz analizują je z perspektywy napięcia pomiędzy cielesnością a performatywnością, odsłaniając, jak bardzo męskość pozostaje konstruktem wymagającym nieustannego wysiłku i kontroli. (...) Na podstawie jednostkowej, intymnej historii swojego bohatera twórcy podejmują refleksję nad uniwersalnym doświadczeniem nieustannego kształtowania siebie samego jako mężczyzny w oczach społeczeństwa – procesu nigdy niezakończonego, pełnego napięć i lęku.

– Magdalena Rewerenda, czaskultury.pl

BIO

Edmund Krempiński (ur. 1998 w Łodzi) jest transpłciowym performerem, aktorem i artystą wizualnym, mieszkającym w Warszawie. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jego twórczość opiera się przede wszystkim na własnym ciele, które traktuje jako podstawowe medium wszystkich projektów. Inspiracje czerpie z wewnątrz: z traumy, fantazji, seksualności i nostalgii. Jego działania balansują pomiędzy teatrem, performansem, filmem a autobiografią. W kwietniu 2023 roku został pierwszym otwarcie transpłciowym aktorem zatrudnionym w polskim teatrze repertuarowym (Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi). Jest laureatem nagrody krytyków sztuki na 14. edycji konkursu Najlepsze Dyplomy.

Od 2022 roku współpracuje z operatorem Jakubem Dylewskim. Ich pierwszy projekt, krótkometrażowy film SKRAJ, był pokazywany na festiwalach filmowych w Europie i na świecie, m.in. Short Waves Festival 2023 (II Nagroda w Konkursie Polskim oraz Nagroda Publiczności), Queer Lisboa 2023 (Nagroda dla najlepszego filmu – konkurs In My Shorts) oraz European Short Film Award 2023 (nominacja). Drugim wspólnym projektem jest performance ESENCJA, który miał swoją premierę w TR Warszawa w ramach wieczoru performatywnego Twarz, kuratorowanego przez Michała Borczucha. Performance ten stanowi punkt wyjścia do spektaklu FOR MEN.

Krempiński pracował oraz prezentował swoje prace w takich instytucjach i przestrzeniach jak TR Warszawa, Teatr Studio, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Komuna Warszawa, Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, Galeria Jak Zapomnieć (Kraków), Galeria Szara Kamienica (Kraków) czy Galeria Labirynt (Lublin).

Od niedawna rozwija się również na polu dramatopisarskim. We wrześniu 2025 roku odbył rezydencję dramatopisarską w Kutnej Horze (Czechy), współorganizowaną przez platformę Reultur i Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. W tym czasie pracował nad tekstem MIT, którego czytanie odbyło się na Divadelní festival Kutná Hora zorganizowanym przez praski teatr Divadlo X10.

Jakub Dylewski – absolwent Wydziału Operatorskiego Szkoły Filmowej w Łodzi. Jest autorem zdjęć zarówno przy klasycznych projektach filmowych, jak i interdyscyplinarnych projektach galeryjnych tworzonych z osobami z pola sztuki. Zrealizował zdjęcia do kilkunastu filmów krótkometrażowych. Współpracował z kolektywem Dom Mody Limanka, tworząc filmy na wystawy w MS1 w Łodzi oraz CSW Zamek Ujazdowski, gdzie za film Ostatni Pociąg do Warszawy zdobył główną nagrodę w ramach Project Room 2019. Zrealizował także instalację wideo Głuchy Telefon – kłirową reinterpretację tańców ludowych – prezentowaną w Galerii Zachęta.

Jest współreżyserem oraz autorem zdjęć do filmu SKRAJ, nominowanego do European Short Film Audience Award, oraz nagradzanego na festiwalach Short Waves oraz Queer Lisboa.   Obecnie pracuje nad pełnometrażowym filmem dokumentalnym o kolektywie artystycznym Dekonstrukt. Równolegle realizuje film Kontrewers we współpracy z Zuzą Banasińską oraz film o Kłirowej historii Łodzi z Natalią Różycką. 

Jego ścieżka teatralna rozpoczęła się od performance ESENCJA zrealizowanego wspólnie z Edmundem Krempińskim w TR Warszawa.

Bożna Wydrowska  – urodzona w Gdańsku artystka wizualna, performerka i choreografka. Jedna z pierwszych osób, które rozpowszechniły kulturę ballroom w Polsce – działając w niej od 2012 roku. Znana jako matka kultury ballroom w Warszawie. W latach 2014–2021 należała do międzynarodowej queerowej rodziny Royal House of Milan z Nowego Jorku. Od 2022 roku pełni rolę Polish Mother w International House of Elle. Od 2016 roku kuratorka Balu u Bożeny, performatywno-tanecznego wydarzenia łączącego kulturę ballroom z lokalną sceną muzyczną, nagrodzonego przez Ballantine’s True Music Fund.

Oprócz działalności na scenie ballroomowej interesuje się eksperymentalnymi praktykami choreograficznymi związanymi z ruchem i głosem. W swojej praktyce odnosi się do ciałopozytywności i queerowej tożsamości, traktując taniec jako narzędzie zmiany społecznej i politycznej. Absolwentka programu Choreografia w Centrum (2020). Od 2015 roku uczestniczy w licznych produkcjach teatralnych, filmowych i komercyjnych jako aktorka i choreografka.

Współpracowała z takimi instytucjami jak TR Warszawa, Teatr Studio, Komuna Warszawa, Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu, a także z galeriami i przestrzeniami sztuki: CSW Zamek Ujazdowski, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Gdańska Galeria Miejska, Galeria Piktogram, Galeria Labirynt w Lublinie, Calvert 22 Foundation w Londynie czy Her Clique w Meksyku.

Aleksander Hayel, znany pod pseudonimem artystycznym Alex Hayel, jest projektantem mody, kostiumografem oraz stylistą, związanym z Akademią Sztuk Pięknych w Łodzi. Jego podejście do projektowania opiera się na wizualnych narracjach, które wywodzą się z doświadczeń pokolenia głęboko zanurzonego w codzienności, poruszając istotne wątki społeczne i kulturowe. Jego praktyka twórcza to rytuał – oparty na uważności, kontemplacji materii oraz świadomej pracy z formą, która nie tylko ubiera ciało, ale także opowiada historie, odsłania mechanizmy tożsamości i stawia pytania o autentyczność. Tworzy rękoma, w towarzystwie ołówka i papieru, często wplatając metafizykę kinematografu.

Dotychczas miał przywilej prezentować swoje kolekcje na arenie międzynarodowej – m.in. w ramach konkursu Designblok 2024 w Pradze, w obecności tak znamienitych jurorów jak Jan Králíček, Liběna Rochová, Krzysztof J. Łukasik, Sotiris Kaberis oraz Alex Malgouyres. Jego projekty były również obecne na pokazach takich jak Złota Nitka oraz publikowane w magazynach: Vogue Portugal, Dazed UK, WRPD, Elle, Glamour, K MAG czy Vogue Polska. W październiku 2025 roku weźmie udział w Florence Biennale, a magazyn K MAG nominował go w kategorii „Moda” w ramach nagród Moskity.

W ostatnim roku Hayel zadebiutował także jako kostiumograf przy filmie „Pieśń o nocy” w reżyserii Oskara Sadowskiego, tworząc kostiumy dla Ewy Skibińskiej, Huberta Miłkowskiego i Olgierda Łukaszewicza.

Zuzanna Siemińska (ur. 1996) – w 2020 obroniła dyplom na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Marcina Berdyszaka na UAPie. W 2018–2019 współpracowała przy tworzeniu przestrzeni społeczno-artystycznej DOMIE w Poznaniu. W 2019 współtworzyła wystawę Itte kaette. Tam i z powrotem w CSW Zamek Ujazdowski. W 2020 we współpracy z Michałem Łukaszukiem przygotowała serię wideo-performansów PERŁA&WYJEC TV dla MSNu. Tworzy muzykę oraz dźwięk na potrzeby projektów wideo/performans – m.in. Music of Sonny (2022, reż. Klementyna Margolis, Anna Sałacińska), Głuchy Telefon (2022, Kacper Szalecki), Udawanie Ludzi (2023, Maja Demska), Farbowany Lis (2023, Kacper Szalecki), Zejście Smoka (2024, Art Industries). Od 2023 zajmuje się charakteryzacją, ⁦m.in⁩. w spektaklu Przemiana (2023, Grzegorz Jaremko, Mateusz Górniak). Stale współpracuje z Nowym Teatrem w Warszawie.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Dofinanowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Kategorie
Projekty

Inauguracja Poznańskiego Tygodnia Różnorodności 2025

Zobaczcie, jak było podczas Inauguracji Poznańskiego Tygodnia Różnorodności!

Cieszy nas przede wszystkim to, że było tłumnie, bo taki właśnie był nasz cel, aby włączyć w wydarzenia, jak najwięcej wyjątkowych osób i spędzić ten czas razem.

Pośród (nomen-omen) różnorodnych paneli, dyskusji i stoisk innych organizacji, znalazły się również dwa wydarzenia organizowane przez nas. Tuleje zabrały nas w muzyczną podróż po ludowych tradycjach wschodniej Wielkopolski, z kolei podczas legendarnego spektaklu Pawlaka i Rondudy nieopodal poznańskiego ratusza uczyliśmy się migać jego tytuł: „Freak Show”!

Dziękujemy  Fundacji Julii Woykowskiej, Estradzie Poznańskiej, Agnieszce Zawadzkiej i Miastu Poznań za współorganizację oraz innym organizacjom, które wzięły udział w organizacji wydarzeń tego dnia.

Dziękujemy również Wam, że byliście i byłyście z nami!

Przypominamy – Poznański Tydzień Różnorodności wciąż trwa! Sprawdźcie na stronie co jeszcze z tej okazji dzieje się w naszym mieście.

Autorem zdjęć jest Dawid Majewski

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Aktualności

PRAKTYKUJ W SCENIE ROBOCZEJ // Dołącz do działu promocji i komunikacji

Infografika zachęcająca do wzięcia udziału w naborze na praktyki. Różowe tło z czarnym tekstem i czerwonym, falującym konturem przypominającym kreskę odręczną.
Infografika zachęcająca do wzięcia udziału w naborze na praktyki. Różowe tło z czarnym tekstem i czerwonym, falującym konturem przypominającym kreskę odręczną.
Wyrób sobie dobrą praktykę promowania wydarzeń kulturalnych!

Właśnie ruszył nabór na praktyki w dziale promocji i komunikacji w Scenie Roboczej. Do 6 października możecie składać swoje aplikacje przez portal pracujwkulturze.nck.pl. Wraz z tą edycją postanowiliśmy_łyśmy przyjąć nie jedną, a dwie osoby praktykanckie, które będą miały szansę realizować się w dwóch sprecyzowanych obszarach – jeden będzie obejmował przede wszystkim tworzenie kontentu, a drugi kontakt z mediami i obsługę strony internetowej.

Dlaczego warto do nas dołączyć?

Poza tym, że w naszym zespole nie ma nudy, to pod okiem dwóch specjalistek – Oli i Michaliny nauczycie się m.in.:

– ciekawie i skutecznie prowadzić social media i dostosowywać kontent do platformy,
– prowadzić dostępną komunikację;
– płynnie poruszać się po platformie WordPress,
– nawiązywać współprace z mediami oraz instytucjami partnerskimi,
– tworzyć i rozsyłać newsletter,
– obsługiwać wydarzenia kulturalne.

Za kim się rozglądamy?

Za osobami otwartymi i kreatywnymi, które nie boją się bawić słowem i obrazem. Za kimś, kto chce nauczyć się budowania ciekawej i spójnej komunikacji, docierającej do różnych grup odbiorców. Za osobami, które kręci teatr i kultura w ogóle, i chcą rozwijać swoje umiejętności promocyjne w tym obszarze.

Praktyki są bezpłatne, trwają 160 godzin od października do marca i obejmują także niektóre weekendy.

Zainteresowani_ne?

Szczegóły dotyczące oferty oraz formularz zgłoszeniowy znajdują się na stronie pracujwkulturze.nck.pl w zakładce „praktykuj w kulturze”.

Na Wasze zgłoszenia czekamy do 6 października!

Kategorie
Projekty

TULEJE // koncert w ramach Poznańskiego Tygodnia Różnorodności

Podczas Inauguracji Poznańskiego Tygodnia Różnorodności zagrały dla nas Tuleje.

Zespół Tuleje współtworzą Gosia Zagajewska, Ksawery Wójciński oraz Wojtek Kurek. Ich muzyka bazuje na autorskich opracowaniach muzyki ludowej ze wschodniej Wielkopolski i tekstach poetyckich Gosi Zagajewskiej. Muzyczne aranżacje zespołu dają wyraz odważnemu podejściu, pełnemu odniesień do jazzu, bluesa, muzyki dawnej oraz swobodnej improwizacji. 

W listopadzie 2022 roku, nakładem Gusstaff Records i Don’t Sit On My Vinyl, ukazał się ich debiutancki album „Ciche miejsca”. Album zawiera osiem kompozycji opartych na tradycyjnych melodiach z miejscowości Babiak, Osiek i Kramsk, zbudowanych na autorskich tekstach Gosi oraz na aranżacjach Wojtka i Ksawerego.

W maju 2024 roku, w tej samej wytwórni, ukazał się drugi album zespołu: „Puste ulice”. To przemyślana, intensywna i spójna całość, na którą składają się zarówno kojące ballady jak i krótkie, dynamiczne utwory, zahaczające o punk czy free jazz. Trio konsekwentnie oswaja słuchaczy z bezkompromisową reinterpretacją muzyki tradycyjnej, zaskakując jednocześnie świeżymi, dojrzałymi i odważnymi pomysłami. Pełne brzmienie kontrabasu i perkusji daje przestrzeń dla mocnego głosu, tworząc solidną strukturę, w której te trzy instrumenty przenikają się wzajemnie. Album został wyróżniony m.in. w zestawieniu World Music Charts Europe 2024.

RECENZJE

Tuleje tworzą swój własny muzyczny świat – oparty o ludowe tematy, a jednak zachwycająco autorski, odmienny.

 Tomasz Janas, Dwójka Polskie Radio

Interpretacje oberków czy mazurków zostały przemeblowane z kontrkulturowym zacięciem.

 Bartosz Nowicki, Czas Kultury

Współczesna poezja łączy się z inspiracją słowami i atmosferą tradycyjnych pieśni.

 Patryk Zakrzewski, Culture PL 

BIO

Gosia Zagajewska – wokalistka i poetka. Współtworzyła Warsaw Improvisers Orchestra. Wydała albumy z zespołami Tuleje, Voice Act, Goutte, Szpety, Casting Lots. Koncertowała w Polsce, Czechach, Słowacji, Niemczech i Wielkiej Brytanii. Współpracowała z teatrem, powołała do życia efemeryczny, wielokulturowy kolektyw Andakali Goveyu. Prowadzi autorskie warsztaty improwizacji głosem „Głosowanie”. W 2022 roku została stypendystką Marszałka Wielkopolski. W swojej pracy twórczej eksploruje niewyczerpany potencjał ludzkiego głosu, a także łączy tekst i muzykę, pisze, komponuje. W 2023 roku ukazała się jej debiutancka książka poetycka „Wyrobiska”, która została wyróżniona w Konkursie im. Kazimiery Iłłakowiczówny. Występowała na festiwalach muzycznych (m.in. kxntrst Music Festival, Spontaneous Music Festival, ECLAT Festival, Warszawskie Sanatorium Dźwięku) oraz literackich (Stacja Literatura, Puls Literatury).

Ksawery Wojciński – Kontrabasista, którego usłyszeć można na ok. 30 albumach nagranych z takimi zespołami jak: Hera, Charles Gayle Trio, Wójciński/Szmańda Quartet czy Power of the Horns. Od wielu lat zgłębia niewyczerpany potencjał muzyki tradycyjnej, współpracując m.in. z Maniuchą Bikont czy zespołem Polmuz. Coraz częściej w swojej twórczości sięga po głos. Koncertował w takich krajach jak: Niemcy, USA, Kanada, Anglia, Hiszpania, Ukraina, Białoruś, Dania, Holandia, Norwegia, Węgry, Austria, Serbia. Współpracuje z takimi artystami jak: Charles Gayle, Hamid Drake, Uri Caine, Nicole Mitchell, Satoko Fuji, Alan Bern, Franz Hautzinger, Amir ElSaffar. Wybrane Fesiwale: Jazztopad, Jazz Jambory, Abank Jazz Festival, Krakowska Jesień Jazzowa, Periferias Festival, Jazz Juniors, Bielska Zadymka Jazzowa, Off Festival, Lublin Jazz Festival, Jazz Jantar, Sopot Jazz Festival, Jimi Glass, Berlin Jazz Festival.

Wojtek Kurek – Perkusista, improwizator, producent, autor muzyki do teatru oraz instalacji. Nagrał ponad 20 albumów wydanych w Polsce, Portugalii, USA oraz Austrii z muzyką free impro, elektroakustyczną improwizacją i elektroniczną. Preparuje instrument korzystając z syntezatorów, Max/MSP, Arduino oraz efektów. Występował na festiwalach takich jak Unsound, Ad Libitum, Avant Art, Jazz Jantar, Claws Of Saurtopia, Spontaneous Festival, Dym, Restytucje, Make Some Noise. Współpracował m.in. z Lukasem Ligetim, Evanem Ziporynem czy Tadeuszem Sudnikiem. Tworzył muzykę do spektakli teatralnych prezentowanych m.in. w Teatrze Powszechnym – Flupy Ewolucji, Robo i Osobo oraz do spektaklu Zatoka Suma (Teatr Ochoty). Współtworzył instalacje takie jak Tropizmy, Entero, Angel, Forest Listening tworząc między innymi mechanizmy świetlne oraz obiekty dźwiękowe wykorzystując programowane silniki i live processing.

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Projekty

FREAK SHOW // FILIP PAWLAK, ŁUKASZ ROUNDUDA // w ramach Poznańskiego Tygodnia Różnorodności

Lady Picassa, Nadia „Róża” Markiewicz, Daniel „Kryzysowy Myśliciel” Kotowski oraz Babcia. Czwórka niezwykłych artystów po raz pierwszy we wspólnym programie, po długim europejskim tournée wreszcie wystąpili w Poznaniu! Wrócili do siebie, bo choć niewidoczni, od zawsze tu byli – w piwnicach, przekwitających ogrodach, w rolkach na instagramie. Cierpliwi i piękni.

Jako 𝙁𝙧𝙚𝙖𝙠 𝙨𝙝𝙤𝙬 przyszli, żeby kalekować to, co wokół nich, zachwycać, ale bez inspiracyjnej pornografii oraz budować dumę z tego co przyjęto jako porażkę.

———

𝙁𝙧𝙚𝙖𝙠 𝙨𝙝𝙤𝙬 to różne formy działań performatywnych, od monodramu, przez arię operową po drag show. To autorska ekspresja artystyczna osób występujących – żyjących wewnątrz doświadczenia cielesnej niezwykłości.

Twórców i twórczynie połączyło wspólne myślenie o niepełnosprawności jako o narzędziu artystycznym oraz wykorzystane figury „freaka” we własnych zróżnicowanych praktykach. Artyści sięgają do tradycji dawnych pokazów dziwolągów i gabinetów osobliwości i odzyskują ideę wspólnych występów, tworzonych w oderwaniu sztuki terapeutycznej lub sztuki specjalnej.

Grupa tak opisuje swoje intencje: „Wzbudzanie w widzach emocji śmiechu czy strachu jest wpisane w historię wystawiania na widok publiczny ciał takich, jak nasze. My zaś pragniemy, korzystając ze swojego doświadczenia performerskiego, dokonać historycznego gestu. Wykorzystując tę formę, opowiemy o podmiotowej pozycji osób o niepełnosprawnych ciałach. Z dumą, czy smutkiem, odniesiemy się do otaczającej nas kultury, wskażemy jej niedociągnięcia i odzyskamy związane z naszymi ciałami tropy.”

Ich celem jest również reinterpretacja historii sztuki, w której uczestniczą osoby z niepełnosprawnością – a uczestniczą głównie będąc niewspomnianymi i ominiętymi oraz nawiązanie twórczej dyskusji. Ale przyszedł czas, żeby to zmienić. Nadchodzi czas 𝙁𝙧𝙚𝙖𝙠 𝙨𝙝𝙤𝙬.

Osoby twórcze i performerskie (oraz osoby współtwórcze):
• Nadia Markiewicz (kostium: Wisła Nicieja, muzyka: Marcel Pieczonka, zapach: Alchembot, trening głosu:
Agnieszka Kocińska);
• Babcia (kostium: Ewa Zonik, VJ: Kostek Kostewicz);
• Agata Wąsik (muzyka: Marcel Pieczonka, charakteryzacja: Aleksandra Adamska, konsultacja wokalna: Weronika Boczek);
• Daniel Kotowski (tłumaczki PJM: Katarzyna Głozak, Marta Kalinowska)
• Filip Pawlak
Reżyseria, kuratorzy: Filip Pawlak, Łukasz Ronduda
Dramaturg, reżyseria końcowa: Szymon Adamczak
Reżyser światła: Sebastian Klim
Wizualizacje: Wojtek Kaniewski
Producenci: Fundacja Inqubator Teatralny, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

DODATKOWE INFORMACJE

Producenci: Fundacja Inqubator Teatralny, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Jasna 10: Społeczna Instytucja Kultury Partner: Teatr Dramatyczny w Warszawie Wsparcie: Nowy Teatr w Warszawie, Komuna Warszawa, Malmo Theatre Academy Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: Kultura – Interwencje. Edycja 2024 Wydarzenie powstało w ramach 6. edycji Programu Wzmocnienia Środowisk Twórczych prowadzonego przez Krytykę Polityczną w ramach realizacji zadania publicznego „Jasna 10: Społeczna Instytucja Kultury” finansowanego ze środków miasta stołecznego Warszawy.

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Aktualności Rezydencje

UMWELT // Adam Ziajski

Świat tworzą relacje między podmiotami - to one nadają mu sens, a jednocześnie podważają jego podejrzaną prostotę.

Olga Tokarczuk

„Umwelt” w reż. Adama Ziajskiego to projekt eksplorujący granice naszej percepcji za pomocą biofeedbacku. Tytułowy termin w języku niemieckim oznacza „wokół-świat” – środowisko, które nie tyle nas otacza, ile zawiera to, co dla nas istotne i rzeczywiście dostrzegalne. To subiektywny świat zmysłów, reakcji i znaczeń.

Spektakl jest laboratoryjnym świadectwem wspólnego doświadczenia, opartego na aktywności neuronalnej, reakcjach fizjologicznych i specyfice teatralnego otoczenia. Czy możemy namacalnie uchwycić zbiorowe emocje, procesy poznawcze, wzajemne interakcje? Jest ruch, puls, oddech i jeszcze kilka danych. Są fale emocji, neuronalny szum. Nasza obecność, spleciona z obecnością innych. Brawa.

Spróbujmy! Zobaczmy, co się wydarzy.

Scenariusz i reżyseria: Adam Ziajski
Wykonanie: Agnieszka Turek, Krystyna Kaleniewicz, Dominika Mroczek-Dąbrowska, Karol Bijata, Jędrzej Guzik, Lucjan Piechota, Maciej Frycz, Michał Kurasiński, Adam Ziajski
Kostiumy i scenografia: Grupa Mixer
Multimedia: Jędrzej Guzik, Lucjan Piechota
Muzyka: Maciej Frycz
Światła: Michał Kurasiński
Konsultacja choreograficzna: Hashimotowiksa
Obsługa techniczna: Jacek Broda, Agata Królikowska
Komunikacja i promocja: Michalina Cendrowska, Aleksandra Puk
Identyfikacja graficzna: Kornelia Nowak
Obsługa finansowa: Michał Jan Kosicki
Tłumaczenie PJM: Dominika Mroczek-Dąbrowska
Produkcja wykonawcza: Wiktoria Studnicka

Produkcja: SCENA ROBOCZA
Premiera: 3 października 2025

Partner technologiczny: MindEasy
Partnerzy: MALTA FESTIVAL, Radio AFERA

RECENZJE

"Umwelt" zaprasza do refleksji na temat specyfiki aparatu poznawczego i percepcyjnego. Ich oboczności sprawiają, że nie tylko ludzie znają świat inny niż świat zwierząt dysponujących szczególnymi zmysłami, ale także odróżniają się od siebie wzajemnie. Konstruowane przez każdego i każdą z nas wizje rzeczywistości nie muszą być tożsame. Podjęta przez Ziajskiego i zespół współpracujących z nim osób praca dowodzi, że żyjemy w fascynującej mieszaninie wieloświatów. Różnic, z medycznego punktu widzenia traktowanych jako odstępstwa od normy, nie należy traktować jak niepełnosprawności. To one nadają specyficzne cechy rzeczywistości, a nam pozwalają pięknie się różnić.

Piotr Dobrowolski, kulturapoznan.pl

UWAGA

Spektakl zawiera intensywne efekty świetlne oraz dźwiękowe, które mogą być uciążliwe dla osób wrażliwych. 

BIO

Adam Ziajski – reżyser, aktor, scenograf, menedżer kultury i producent. Absolwent UAM. Założyciel i lider Teatru Strefa Ciszy (1993-2015), z którym zrealizował 35 spektakli, widowisk i happeningów w przestrzeniach otwartych. W roku 2016 rozpoczął samodzielną drogę artystyczną, realizując dyptyk poświęcony osobom wykluczonym społecznie. Spektakl „Nie mów nikomu” powstał w Scenie Roboczej z udziałem osób niesłyszących (nagroda Zygmunta Duczyńskiego za Indywidualność Artystyczną Festiwalu Kontrapunkt, Grand Prix TOPOFF Festival), a „Spójrz na mnie” z udziałem osób niewidomych w Teatrze Śląskim (Nagroda Główna Jury i Grand Prix Festiwalu Kontrapunkt). W roku 2019 w Teatrze Nowym w Poznaniu zrealizował spektakl „Chciałbym nie być” oddając głos rodzinom osób zaginionych. 3 lata później zadebiutował na 62. KFF filmem krótkometrażowym „Obecność obowiązkowa”. Na stałe związany ze Sceną Roboczą, której jest pomysłodawcą i założyciele.

Maciej Frycz – muzyk, kompozytor, producent muzyczny i realizator dźwięku z 20-letnim stażem. Jako realizator współpracował z zespołami: Muchy, Pustki, Snowman, Kobiety i WaluśKraksaKryzys. Wyprodukował wiele płyt jazzowych, folkowych, awangardowych i rockowych, m. in. dla wytwórni Multikulti, Lado ABC, Kilogram Records. Tworzy również muzykę do spektakli teatralnych i filmów.

Michał Kurasiński – technik, realizator z 6-letnim doświadczeniem. Hobbystycznie elektronik, programista, pisarz, muzyk oraz twórca instalacji przestrzennych. Pracował zarówno z grupami młodzieżowymi, jak i ze znanymi artystami. Swoim doświadczeniem wspierał zespół Teatru Kana, Teatru Polskiego w Szczecinie i Festiwalu „Kontrapunkt”. Na codzień współpracuje ze Sceną Roboczą i Stargardzkim Centrum Kultury.

Jędrzej Guzik – multidyscyplinarny twórca wizualny, art director działający na polu animacji, wideo, projektowania graficznego i nowych technologii. Autor i współautor licznych okładek, teledysków i wizualizacji do projektów najbardziej popularnych artystów i festiwali w Polsce. Estetycznie entuzjasta strukturalnej deformacji i techniczno-naukowych interfejsów.

Grupa Mixer – Dorota Gaj-Woźniak, Monika Ulańska, Robert Woźniak, jako kolektyw artystyczny działają w przestrzeniach sztuki, mody i teatru od 2002 roku. W tym czasie zrealizowali unikatowe kolekcje ubiorów użytkowych oraz kostiumy i scenografie do ponad 100 spektakli w teatrach w całej Polsce. Pracowali z reżyserkami Abbe i Warsicką. Reżyserami: Liberem, Ratajczakiem, Ziajskim, Rekowskim, Buszko, Kaczorowskim. Laureaci wielu wyróżnień i nagród min.: za scenografię i kostiumy do spektaklu ,,Na Boga!” na Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona”; nagroda Złota Kieszeń za kostiumy do spektaklu „Fahrenheit’’ na Festiwalu Scenografii i Kostiumów „Scena w Budowie”.

Spektakl powstał w ramach programu OFF Polska organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Kategorie
Projekty

Laboratorium Praktyk Współtwórczych #11 spotkanie z Miłoszem Markiewiczem

Podczas pierwszego, powakacyjnego spotkania z cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych rozmawialiśmy o autotematyczności instytucji kultury.

Spotkanie #11 –  Czubek własnego nosa. Dlaczego kultura patrzy na siebie?

W ostatnim czasie coraz częściej możemy zaobserwować w instytucjach kultury działania, które można odczytać jako duże skupienie na sobie. Dlaczego bowiem spektakle teatralne opowiadają nam o procesach pracy nad spektaklem? Czy wystawy powinny opowiadać o tym, jak działa muzeum? Jeśli w programie dyrektorskim pojawia się przede wszystkim kwestia dobrostanu zespołu, a dopiero potem propozycje merytoryczne, to według jakich kryteriów go oceniać? To tylko niektóre z kwestii, nad którymi wspólnie się pochyliliśmy, a przewodnikiem po tych zagadnieniach był kurator cyklu, Miłosz Markiewicz – doktor nauk humanistycznych zatrudniony w Katedrze Teatru i Sztuki Mediów UAM, badacz przemocy strukturalnej w instytucjach kultury. Kurator cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych w Scenie Roboczej.

Rozmowa jest dostępna do odsłuchania na naszym Spotify oraz YouTube.

Autorką identyfikacji graficznej jest Kornelia Nowak
Autorem zdjęcia jest Przemysław Jendroska

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Projekty

ONE DAY I WILL SEE THE LIGHT // Adam Dawoud // performance + rozmowa z artystą z Palestyny

7 września odbyła się wyjątkowa rezydencja – Adam Dawoud, tancerz z Palestyny w swoim solowym, autobiograficznym performansie 𝙊𝙣𝙚 𝙙𝙖𝙮 𝙄 𝙬𝙞𝙡𝙡 𝙨𝙚𝙚 𝙩𝙝𝙚 𝙡𝙞𝙜𝙝𝙩 opowiedział historię o sile i nadziei, jaką niesie taniec w czasie okupacji.

Po performansie odbyła się dyskusja w języku angielskim, tłumaczona na język polski. Rozmowę poprowadziła Adrianna Michalska.

Adam Dawoud jest tancerzem, choreografem i artystą eksperymentalnym pochodzącym z Palestyny. Odkrył taniec przez przypadek w małym pokoju w Gazie, nie wiedząc, że ta pasja wytyczy jego życiową ścieżkę. Bardzo szybko ruch stał się dla niego jedynym sposobem na wyrażanie siebie, ale i przetrwanie w opresyjnej codzienności. W tym poetyckim solo Dowoud śledzi swoją taneczną podróż od małego pokoju w Gazie do światowych scen.

Na prośbę artysty, środki zebrane ze sprzedaży biletów zostały przekazane rodzinie Adama, która obecnie przebywa w Gazie.

ENGLISH VERSION

A unique residency took place on September 7. Adam Dawoud, dancer from Palestine in his autobiographical performance 𝙊𝙣𝙚 𝙙𝙖𝙮 𝙄 𝙬𝙞𝙡𝙡 𝙨𝙚𝙚 𝙩𝙝𝙚 𝙡𝙞𝙜𝙝𝙩 told us a story about power and hope that dance brings during the occupation.

The performance was followed by a discussion with an artist. Discussion was led by Adrianna Michalska.

Adam Dawoud is a dancer, choreographer, and experimental artist from Palestine. He discovered dance by coincidence in a small room in Gaza, never knowing it would become his lifeline. Amid violence and repression, the movement became his only way to survive, heal, and find freedom. Years later, against all odds, a miracle happened that brought his story to the stages around the world. In this poetic solo, Adam shares his story through movement and narrative, tracing his journey from that small room in Gaza to the world stages. He has developed a unique style that embodies love, peace, and liberation, offering a powerful message of resilience, hope, and transformation.

At the artist’s request, the proceeds from ticket sales were donated to Adam’s family, who are currently residing in Gaza.

MATRONATY

Wydarzeniu matronowały: SJP in Poznań i Ogólnopolskie Zrzeszenia Komitetów Strajkowych, Okupacyjnych i Protestacyjnych „Akademia dla Palestyny”

BIO

Adam Dawoud – tancerz, choreograf i artysta eksperymentalny pochodzący z Palestyny. Jego przygoda z tańcem rozpoczęła się w małym pokoju w Gazie. Taniec stał się dla niego nie tylko ucieczką, ale także jedynym sposobem na przetrwanie w represjonowanej Gazie. Dawoud opracował unikalny styl tańca, który uosabia jego potrzebę niesienia pokoju i wsparcia dla mieszkańców Gazy. Od 2016 roku Adam brał udział w licznych projektach artystycznych w Egipcie, Jordanii i Libanie. Jego praca jako tancerza eksperymentalnego i artysty szybko zyskała uznanie, a on sam stał się znany z przekraczania granic tego, co możliwe w tańcu. Obecnie Adam mieszka w Amsterdamie, w Holandii, gdzie rozwija swoją artystyczną karierę. Jego droga jako tancerza w Gazie i późniejszy sukces jako artysty są świadectwem zaangażowania artysty w sztukę i w niesienie przesłania o pokoju i wolności.

Adrianna Michalska – tancerka, facylitatorka, performerka i niezależna artystka z Polski z doświadczeniem w CI, somatyce i różnych technikach improwizacji, które studiowała na całym świecie. Adrianna ukończyła University of Surrey (Wielka Brytania) na wydziale tańca i kultury. Jest również certyfikowanym nauczycielem DanceAbility. Obecnie ściśle współpracuje z Contact Improv India i InContact: organizacjami, które rozwijają scenę CI w Indiach, organizując rezydencje, warsztaty i performansy sztuk ruchu. Interesuje się wprowadzaniem praktyk artystycznych z różnych kultur do procesu twórczego. Bada również interdyscyplinarny potencjał pracy z tekstem, obrazem, dźwiękiem i ruchem.

BIO

Adam Dawoud is a dancer, choreographer, and experimental artist from Palestine. His dance journey began in a small room in Gaza.in his experience in life, he dealt with a lot of violence, injustice, wars, and repression, due to the environment he was raised in. Dance emerged as not just his escape but also as the sole means to survive and heal . He created his unique style of dance that embodied his message of love, peace, and freedom, becoming a beacon of hope and support for the people of Gaza during and after wars. Through his performances and projects, Adam provided much-needed psychological support and upliftment to the people of Gaza, while also spreading his message of positivity and hope. He has performed in over 700 performances and events, all kinds, throughout Gaza City. In 2016, Adam expanded his reach to Egypt, Jordan, and Lebanon, where he performed in numerous festivals, events, and projects. His work as an experimental dancer and artist quickly gained recognition, and he became known for his ability to push the boundaries of what is possible in dance. Today, Adam resides in Amsterdam, the Netherlands, where he continues to create impactful and inspiring performances that touch the hearts and minds of people. His journey as a dancer in Gaza and his subsequent success as an artist is a testament to his unwavering commitment to his craft and his message of love, peace, and freedom.

Adrianna Michalska – a dancer, facilitator, performer, and independent artist from Poland with experience in CI, somatics, and various improvisation techniques, which she studied around the world. Adrianna graduated from the University of Surrey (UK) with a degree in dance and culture. She is also a certified DanceAbility teacher. She currently works closely with Contact Improv India and InContact: organizations that develop the CI scene in India by organizing residencies, workshops, and movement art performances. She is interested in introducing artistic practices from different cultures into the creative process. She also explores the interdisciplinary potential of working with text, image, sound, and movement.

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo