24, 25 i 26 odbył się set premierowy spektaklu 𝑱𝒆𝒔𝒕 𝒕𝒚𝒍𝒌𝒐 𝒋𝒆𝒅𝒏𝒂 w reżyserii Pameli Leończyk z tekstem autorstwa Darii Sobik. Ich teatralna opowieść o złożoności relacji matki i córki osadzona została w niecodziennej aranżacji rzeźb Anny Myszkowiak, kuratorowanej przez Aleksandrę Pietrzak.
Teatr i sztuki wizualne to materie ze sobą związane. Obiekty Anny Myszkowiak pokazują, jak bardzo są połączone – i jak mogą nas łączyć. Scenografia, która stała się jednocześnie wystawą, wytworzyła przestrzeń spotkania na styku sztuk. Pozwoliła wzajemnie się odnaleźć i wspólnie rozsupłać wielowarstwową tematykę relacji międzyludzkich. Powiązanie subtelności sztuk wizualnych z nagą emocjonalnością performatyki wytworzyło narzędzia drążące nowe kanały porozumienia.
Między 25–29 czerwca scenografia w ciągu dnia przemieniła się w wystawę, opowiadającą o niełatwych emocjach: miłości i nienawiści, żalu i zrozumieniu. Prace Anny Myszkowiak traktują o napięciach: skóry na grzbiecie i emocjach, zapisują się w pamięci jak i w ciele.
Użyte przez artystkę materiały, metal i tkanina, wytworzyły wyjątkową opowieść. Niejednoznaczną. Przecież to w miejscu zupełnego bezpieczeństwa tkwią te najcichsze zagrożenia. To, co najbliższe, najdelikatniej nakłuwa ranę i przykłada opatrunek.
Instalacje nie są komentarzem do spektaklu, są jego podszewką, a jednocześnie autonomicznymi dziełami kontynuującymi treść spektaklu. A może snują osobną opowieść. W tej intymnej atmosferze wybrzmiały Wasze anonimowe wiadomości, które nigdy nie zostały wysłane do pierwotnych adresatek.
Dziękujemy Molski Gallery, reprezentującej artystkę, za współpracę przy tym wyjątkowym projekcie.
Anna Myszkowiak – pochodząca z Biłgoraja rzeźbiarka tworząca obiekty i instalacje. Studentka ostatniego roku Wydziału Rzeźby na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, absolwentka PLSP w Lublinie (specjalność snycerstwo). Laureatka Grand Prix w 16. Jesiennym Salonie Sztuki LOOSTROO (2024), stypendystka MKiDN za osiągnięcia artystyczne (2025; 2019). Jej prace odnoszą się do szeroko rozumianego bycia w ciele, problematyki dyskomfortu i zachwytu. Używa zarówno klasycznych materiałów rzeźbiarskich takich jak drewno czy metal jak i przedmiotów codziennego użytku – koce, prześcieradła, papier do pieczenia, znalezione na ulicy przedmioty. W spektaklu „Jest tylko jedna” prace artystki stanowią rzeźbiarską scenografię teatralną.
Aleksandra Pietrzak – kuratorka, historyczka i krytyczka sztuki, adiunktka w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Absolwentka Historii Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, Sztuki Współczesnej na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie oraz Podyplomowych Studiów Muzealniczych na Uniwersytecie Warszawskim. Jest autorką popularnonaukowego cyklu „Lekcja muzealna” dla dwutygodnika internetowego „Czas Kultury”, a także tekstów dla portali „Rynek i Sztuka” oraz „Restart”. Przy spektaklu „Jest tylko jedna” pełni rolę kuratorki scenografii.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera
