SKS: REAKTYWACJA

PREMIERA

NOWA GENERACJA 2022

Kiedy? 
18 i 19 listopada
godz. 20:00

Gdzie?
Galeria Malta, 
I piętro
ul. Maltańska 1

WSTĘP WOLNY!

Liczba miejsc ograniczona. Prosimy o rezerwację wejściówek mailowo:

bilety@scenarobocza.pl

W lutym 2021 minister edukacji wypowiada wojnę otyłości wśród dzieci. Broń? “Dodatkowe godziny SKS skierowane do dziewcząt.” Jako że to ich – zdaniem pana ministra – przede wszystkim dotyczy problem.

O tym, że otyłość wcale nie jest domeną dziewczynek można się dowiedzieć z pierwszego lepszego artykułu z przeglądarki, nie warto więc poświęcać godzinnego spektaklu na wyprowadzenie Przemysława Czarnka z błędu. Zamiast tego twórczynie chcą – dla dobra własnego, przyszłych pokoleń oraz córki pana ministra – zrewidować przekonanie o zbawczej roli wuefu i zastanowić się nad tym, co musi się zmienić, byśmy wreszcie mogły odczuwać swoje ciało, zamiast je tylko dyscyplinować.

Za pomocą własnych ciał i wspomnień, doświadczeń koleżanek i mam, badań naukowych i podstawy programowej twórczynie zamierzają stworzyć performatywną opowieść o fenomenie, jakim jest lekcja wychowania fizycznego w życiu dorastającej dziewczyny. Opowieść o brzuszkach, pompkach, majtkach w wiewiórki i pryszczach na plecach. O bolących piersiach, nie-dyspozycjach i imponujących wysiłkach komparatystycznych, jakie towarzyszą każdej sekundzie wuefu od momentu wejścia do szatni. O każdym: “czy powinnam golić włosy w okolicach bikini.cipci.cipki.pachwiny.kuciapki” oraz “ile procent kobiet ma wklęsłe sutki”, oraz “czy włosy u dziewczyn są obrzydliwe”. O panach zbyszkach, którzy twierdzą, że z szerokimi biodrami lepiej się pływa i panach tomkach, którzy wierzą w sprawczą moc łap-tę-piłkę-marysia-i-nie-płacz!!!

Skrupulatnie spełniając kolejne punkty wuefowej rutyny, będziemy starać się nie tylko spełnić wymagania ministerialnej podstawy programowej, ale przede wszystkim dać wagę doświadczeniom najpierw zbyt wstydliwym, by się nimi dzielić, a potem zbyt mało znaczącym, by o nich opowiadać.

basiahaniaimarysia

Kierunki poszukiwań artystycznych:

  • Co się dzieje z naszym doświadczeniem ruchu, kiedy zyskujemy świadomość istnienia własnego ciała?
  • Do czego nie możemy wrócić?
  • Jak to możliwe, że z biegania, rzucania, bycia, przechodzimy w uprawianie, dyscyplinowanie, rzeźbienie i dbanie?
  • Czy to specyficzne doświadczenie dziewczyn/kobiet?
  • Co z nami robi upłciowienie rywalizacji, potu, wysiłku fizycznego?
  • Czym jest lęk przed męskością?
  • Czym w ogóle jest ten binarny podział? Czy naprawdę jest konieczny od 1 klasy podstawówki?
  • Dlaczego mamy różne sprawdziany?
  • Dlaczego tylko połowa klasy ma zaliczenie z tańca i układów ze wstążkami?
  • Jak wyobrażamy sobie męską szatnię?
  • Jak w szkołach działa temat okresu?
  • Z czym wiąże się zgłaszanie niedyspozycji?
  • Jakie konsekwencje mają teksty w stylu “miesiączka to nie choroba”?
  • Jak wf wpływa na nasze postrzeganie własnych możliwości? 
  • Czy nie cementuje to w nas poczucia istnienia sztywnego kanonu/wymagań wobec ciała?
  • Czym jest dla nas kobiet, ale przede wszystkim dziewczynek obsesyjny mariaż otyłości ze sportem
  • Co tracimy w relacji z ruchem i ciałem?
  • Czy możemy odzyskać radość ze sportu?

Koncepcja, reżyseria: Basia Małecka, Maria Witkowska, Hanna Zonik

Performerki: Basia Małecka, Maria Witkowska, Hanna Zonik 

Muzyka: Jagoda Stanicka

Teaser: makemake

Identyfikacja graficzna: Nina Budzyńska

Zdjęcia: Krzysztof Małecki
 
Wideo do spektaklu: Tomasz Zonik, Krzysztof Małecki
 
Produkcja: Stowarzyszenie SCENA ROBOCZA
 
Premiera: 18 XI 2022

basiahaniaimarysia

Basia Małecka – piosenkarka jazzowa i performerka. Studentka V roku AST w Krakowie. Tegoroczna stypendystka Miasta Krakowa w dziedzinie muzyki popularnej. Nigdy nie wyobrażała sobie, żeby na WF można było pójść bez śniadania. W istocie nadal tak uważa. Hobbistycznie spaceruje po bazarach i supermarketach. 

Największy sukces na wf: Odkąd nauczyła się dobrze serwować, koledzy ze starszych klas zaczęli wybierać ją do drużyny, gdy grali w siatkówkę.

Hanna Zonik – studiowała pisanie dla teatru w Royal Central School of Speech and Drama w Londynie, reżyserię w Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie i Artes Liberales na Uniwersytecie Warszawskim.

Jej niewierności kierunkom studiów dorównuje jedynie niewierność dyscyplinom sportowym, które trenowała jako dziecko. W kolejności chronologicznej były to: pływanie, taniec nowoczesny, jazda konna, koszykówka, piłka ręczna i hip hop. Najwyraźniej kariera sportowca nie była jej pisana.

Marysia Witkowska – aktorka, studentka V roku wydziału aktorskiego Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Za rolę w dyplomie,, Męczennicy’’ w reż. ALeksandry Popławskiej zdobyła wyróżnienie na 40 Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W 2022 roku zadebiutowała w spektaklu ,,Tajemniczy ogród” w reżyserii Tomasza Fryzła na scenie Teatru Łaźnia Nowa w Krakowie. 

Należała raczej do tych, którzy do drużyny na WF-ie byli wybierani jako ostatni. Twierdzi jednak, że to kwestia niechęci do rywalizacji, a nie brak ducha sportowego- cały czas liczy, że kiedyś nadrobi rzut piłką ręczną, który nie udał jej się w piątej klasie.

Dofinansowano ze środków budżetowych Miasta Poznania. #poznańwspiera