Kategorie
Projekty

BYCIE W CIELE // Vinyasa Joga z Marią Walczyk

Grafika promująca zajęcia ‘Bycie w ciele – Vinyasa joga’. Widać grupę osób ćwiczących jogę w sali; na pierwszym planie osoba w czarnych legginsach i sportowym topie wykonuje pozycję równowagi na macie, z jedną ręką i przeciwną nogą uniesionymi w górę. W lewym górnym rogu znajduje się logo Sceny Roboczej. Na dole, na różowym kształcie, umieszczony jest tytuł zajęć.

17 grudnia, tuż przed Świętami, znowu spotkali_łyśmy się na macie z Marią Walczyk podczas drugiego już spotkania z cyklu Bycie w ciele – Vinyasa Joga.

Zajęcia z Marią Walczyk to okazja, żeby swoje ciało zauważyć – żeby skoncentrować się na nim i na płynących przez nie odczuciach. To praktyka okazywania mu czułości i ciekawości.

Podczas drugiego spotkania skupili_łyśmy się na mobilności i otwieraniu obszaru bioder. Szukali_łyśmy równowagi między pracą a rozluźnieniem, wzmacnianiem a otwieraniem.

Cykl zajęć dedykowany jest osobom o różnym poziomie zaawansowania – zarówno tym, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z jogą oraz tym, którzy chcą pogłębić swoją praktykę. Pozycje, które przyjmujemy w trakcie zajęć, prezentowane są w kilku wariantach, aby umożliwić każdej z osób praktykujących przejść przez całą sekwencję.

BIO

fot. Klaudia Bilska

Maria Walczyk – certyfikowana nauczycielka jogi. Ukończyła kurs TTC200 akredytowany przez Yoga Alliance. W ramach swoich zajęć uczy głównie vinyasa jogi – zarówno w jej najłagodniejszych, jak i bardziej dynamicznych odmianach. Jogę pokochała za to, że stanowi ona nie performens, a doświadczenie. W praktyce interesuje ją połączenie dyscypliny, ogólnorozwojowego treningu ciała z praktyką uważności i auto-czułości.

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Projekty

BOYHOOD TALKS: męskie święta – samotność, granice i wyzwania

Podczas ostatniego w tym roku kalendarzowym spotkania z cyklu BOYHOOD TALKS wzięliśmy na warsztat temat zbliżających się Świąt z męskiej perspektywy.

Rozmawialiśmy o napięciu, presji i społecznych rolach, które szczególnie wyraźnie ujawniają się w świątecznym czasie. 

Święta u wielu z nas mogą uruchamiać stres, poczucie osamotnienia albo powroty do dawnych ról, z którymi nie zawsze jest nam po drodze. Święta, pomimo swej uroczystej aury, mogą skrywać w sobie trudne przeżycia wynikające z bardzo ludzkich spraw – konfliktów w rodzinie, osamotnienia.

Spotkanie stało się okazją do lepszego zrozumienia tego, co dzieje się w nas w tym okresie i jak możemy mądrze o siebie zadbać.

 

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Projekty

Laboratorium Praktyk Współtwórczych #14 spotkanie z Hanną Wróblewską

2 grudnia odbyła się kolejna dyskusja z cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych.

Instytucje: jakie? z kim? dla kogo?

W ramach spotkań z cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych przyglądamy się zapleczu działania instytucji kultury. Próbujemy wskazać najważniejsze problemy, jakie są spotykane „za kulisami” działalności kulturalnej, a następnie – wspólnie z osobami uczestniczącymi – znaleźć dla nich potencjalne rozwiązania.

Spotkanie #14 – Kultura w Polsce a kultura polska

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego to najważniejszy z punktu widzenia instytucji oraz działań kulturalnych organ rządowy. Nie tylko finansowo wspiera rozmaite inicjatywy i projekty, ale też podejmuje własne, a przede wszystkim dba o znaczenie kultury w rozwoju demokracji i społeczeństwa obywatelskiego.

W jaki sposób władze MKiDN postrzegają swoją rolę?

Na czym polega różnica pomiędzy spojrzeniem z perspektywy instytucji a władz centralnych?

Jak wygląda krajobraz kulturalny w Polsce – co widać dobrze, a co pozostaje niewidoczne?

Czy działalność kulturalna może mieć istotny wpływ na współczesną politykę (i odwrotnie)?

Gościnią ostatniego w tym roku spotkania w ramach Laboratorium Praktyk Współtwórczych była Hanna Wróblewska – historyczka sztuki, była Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Ze światem kultury związana jest od zawsze. W latach 2010–21 kierowała Narodową Galerią Sztuki Zachęta, pełniła także funkcję komisarza Pawilonu Polskiego na Biennale w Wenecji. W latach 2022–23 była wicedyrektorką ds. naukowych i wystawienniczych w Muzeum Getta Warszawskiego. Od grudnia 2023 pełniła funkcję dyrektorki Departamentu Narodowych Instytucji Kultury w MKiDN. Członkini Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz stowarzyszenia Polski Komitet Narodowy Międzynarodowej Rady Muzeów ICOM.

Rozmowę poprowadził kurator cyklu, Miłosz Markiewicz – doktor nauk humanistycznych zatrudniony w Katedrze Teatru i Sztuki Mediów UAM, badacz przemocy strukturalnej w instytucjach kultury. Kurator cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych w Scenie Roboczej.

Cykl kierujemy: dla osób pracujących w instytucjach, animujących i produkujących, a także dla wszystkich tych, których ciekawi przyszłość instytucji.

Zapis z rozmowy dostępny jest na naszym kanale na Spotify i YouTube.

Autorką identyfikacji graficznej jest Kornelia Nowak, a autorką fotografii – Danuta Matloch (MKiDN).

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Aktualności

BOYHOOD TALKS: męskie święta – samotność, granice i wyzwania

Atmosfera świąteczna przejęła już galerie handlowe, restauracje, audycje radiowe i codzienne rozmowy, ale czy na pewno nadchodzący czas to tylko usłana jemiołą magia świąt?

Święta u wielu z nas mogą uruchamiać napięcia, poczucie osamotnienia albo powroty do dawnych ról, z którymi nie zawsze jest nam po drodze. Święta, pomimo swej uroczystej aury, mogą skrywać w sobie trudne przeżycia wynikające z bardzo ludzkich spraw – konfliktów w rodzinie, osamotnienia, zmian dawnych ról społecznych.

Zapraszamy na kolejne spotkanie BOYHOOD TALKS, aby porozmawiać o męskiej samotności, granicach i rolach, które szczególnie widać w świątecznym czasie. Rozmowa będzie wspaniałą okazją, aby lepiej zrozumieć, co dzieje się z Tobą w tym okresie i jak mądrze o siebie zadbać.

Wspólnie zastanowimy się:
   • skąd biorą się trudności, które wielu mężczyzn przeżywa w tym okresie
   • jak w święta poradzić sobie z samotnością, jeśli jej doświadczamy
   • jak rozpoznawać własne potrzeby bez poczucia winy
   • jak stawiać granice bliskim w sposób, który buduje relacje
   • jak nie zgubić siebie między oczekiwaniami a tradycją

Naszym ekspertem będzie Piotr Przybysz, psycholog i psychotraumatolog, pracującym z osobami doświadczającymi silnego stresu, traumy, mobbingu oraz wypalenia zawodowego. W swojej pracy łączy podejście naukowe z relacyjną perspektywą, koncentrując się na budowaniu bezpiecznej, autentycznej relacji terapeutycznej jako kluczowego elementu procesu zmiany.

Po rozmowie tradycyjnie otwieramy czas na pytania i dyskusję z publicznością – zapraszamy do aktywnego udziału!

∘ KIEDY: 10 grudnia, 19:00
∘ GDZIE: Studio Scena Robocza (ul. Wroniecka 6)
∘ WYDARZENIE BEZPŁATNE

 

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Aktualności Rezydencje

WIECZORYNKA 404 // Teatr Fatamorgana

Kiedy przestaliśmy być dziećmi i czy aby na pewno? Gdzie podziała się nasza wrodzona spontaniczność, ciekawość na wszystko, szczerość i otwartość?

Jeszcze nie tak dawno odkrywaliśmy tajemnice babcinowego kredensu, budowaliśmy zamki, taplaliśmy się w kałużach i jedliśmy kisiel. Z ufnością odkrywaliśmy tajemnice naszego świata, bez trosk i strachu, a wieczorem czekaliśmy na wieczorynkę.

Dzisiaj jesteśmy zabiegani, czasem zagubieni lub zmęczeni. Mamy być uważni i odpowiedzialni. Mamy to i tamto, jeszcze. Tylko czasu wiecznie nie mamy.

Oddajmy się więc zbiorowemu, chwilowemu urojeniu, że znowu jesteśmy przepiękni, jak dzieci. Oddajmy się władzy naszej wyobraźni, niech wrócą wspomnienia i emocje. Niech będzie po naszemu, w pokręconych historyjkach, zmyślonych opowieściach, lalkach i dziwnych przedmiotach. Zróbmy sobie radochę i oddajmy się bajkom dla dzieci w dorosłych ciałach.

Spektakl Wieczorynka 404 jest zaproszeniem do varieté teatru animacji złożonego z cyklu korespondujących ze sobą miniatur. To mozaikowa opowieścią dla czystej frajdy i dla wytchnienia. Swoiste święto w spotkaniu bez uprzedzeń i pośpiechu, adresowane do wcale nie takich starych.

Scenariusz i reżyseria: Anastasiia Miedviedieva
Wykonanie: Nikon Miedviediev, Oleh Nesterov, Anastasiia Miedviedieva
Tekst: Adam Ziajski
Kostiumy i scenografia: zespół
Realizacja świateł: Jacek Broda
Realizacja dźwięku: Maciej Frycz
Komunikacja i Promocja: Michalina Cendrowska, Aleksandra Puk
Produkcja wykonawcza: Wiktoria Studnicka
Produkcja: SCENA ROBOCZA
Premiera: 13.12.2025

BIO

Teatr Fatamograna to niezależny zespół podróżujących artystów. Projekt zainspirowany potrzebą prostoty i piękna w teatrze, zainicjowany siedem lat temu w Polsce, dziś rozciągnięty między Poznaniem, Kolumbią Brytyjską a resztą świata. Eksplorujący dramat, lalkarstwo, teatr cieni i sztuki wizualne, teatr obiektu i upcyklingu. Ważnym elementem jego praktyki jest angażowanie lokalnych społeczności w projekty artystyczne, łączenie kultur poprzez sztukę i dostarczanie doświadczeń odzwierciedlających złożoność ludzkiej natury i jej kondycji we wspólnej, globalnej rzeczywistości. Teatr Fatamorgana współpracuje z instytucjami i organizacjami kultury na całym świecie, realizując projekty min. w Polsce, Malezji, Meksyku, Tanzanii i Kanadzie. W jego skład wchodzą: Anastasiia Miedviedieva, Paula Mac, Nikon Miedviediev i Oleh Nesterov.

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Aktualności

Laboratorium Praktyk Współtwórczych #14 spotkanie z Hanną Wróblewską

Instytucje: jakie? z kim? dla kogo?

W ramach spotkań z cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych przyglądamy się zapleczu działania instytucji kultury. Próbujemy wskazać najważniejsze problemy, jakie są spotykane „za kulisami” działalności kulturalnej, a następnie – wspólnie z osobami uczestniczącymi – znaleźć dla nich potencjalne rozwiązania.

Spotkanie #14 – Kultura w Polsce a kultura polska

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego to najważniejszy z punktu widzenia instytucji oraz działań kulturalnych organ rządowy. Nie tylko finansowo wspiera rozmaite inicjatywy i projekty, ale też podejmuje własne, a przede wszystkim dba o znaczenie kultury w rozwoju demokracji i społeczeństwa obywatelskiego.

W jaki sposób władze MKiDN postrzegają swoją rolę?

Na czym polega różnica pomiędzy spojrzeniem z perspektywy instytucji a władz centralnych?

Jak wygląda krajobraz kulturalny w Polsce – co widać dobrze, a co pozostaje niewidoczne?

Czy działalność kulturalna może mieć istotny wpływ na współczesną politykę (i odwrotnie)?

Gościnią ostatniego w tym roku spotkania w ramach Laboratorium Praktyk Współtwórczych będzie Hanna Wróblewska – historyczka sztuki, była Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Ze światem kultury związana jest od zawsze. W latach 2010–21 kierowała Narodową Galerią Sztuki Zachęta, pełniła także funkcję komisarza Pawilonu Polskiego na Biennale w Wenecji. W latach 2022–23 była wicedyrektorką ds. naukowych i wystawienniczych w Muzeum Getta Warszawskiego. Od grudnia 2023 pełniła funkcję dyrektorki Departamentu Narodowych Instytucji Kultury w MKiDN. Członkini Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz stowarzyszenia Polski Komitet Narodowy Międzynarodowej Rady Muzeów ICOM.

Rozmowę poprowadzi kurator cyklu, Miłosz Markiewicz – doktor nauk humanistycznych zatrudniony w Katedrze Teatru i Sztuki Mediów UAM, badacz przemocy strukturalnej w instytucjach kultury. Kurator cyklu Laboratorium Praktyk Współtwórczych w Scenie Roboczej.

Dla kogo: dla osób pracujących w instytucjach, animujących i produkujących, a także dla wszystkich tych, których ciekawi przyszłość instytucji.

∘ KIEDY: 2 grudnia, 18:00
∘ GDZIE: Studio Scena Robocza (ul. Wroniecka 6)
∘ WYDARZENIE BEZPŁATNE
∘ ZAPISY ⟶ komunikacja@scenarobocza.pl
∘ CZAS TRWANIA: 120 minut bez przerwy
∘ DODATKOWE INFORMACJE: Spotkanie w języku polskim. Rozmowa będzie rejestrowana, a następnie opublikowana na naszym kanale na Spotify i YouTube.

Autorką identyfikacji graficznej jest Kornelia Nowak
fot. Danuta Matloch (MKiDN)

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Projekty

KALEKOWANE STUDIO // wydarzenie kontekstowe MORGUE POLONAIS

Grafika promująca wydarzenie "Kalekowane studio" w Scenie Roboczej. Na zdjęcie przedstawiające grupę artystów performujących na scenie naniesiony został zielony, nieregularny kształt z tytułem wydarzenia. W lewym górnym rogu widnieje biały logotyp Sceny Roboczej

20 listopada 2025 mieliśmy okazję uczestniczyć w wyjątkowych warsztatach sztuki kalekowanej (crip art), które poprowadzili Filip Pawlak wraz z Ewą Jenek, alternatywną motorycznie performerką. Spotkaliśmy się w przestrzeni, w której na czas spotkania zostały uchylone normy społeczne.

Wspólnie kalekowaliśmy ruch, poszukiwaliśmy idealnego pęknięcia, fałdy, kruchości i drżenia. Zmierzyliśmy się z tym, czego najczęściej próbuje się nas oduczyć – brakiem symetrii, koślawością czy brzuchami, które nie są wciągnięte na baczność. Podczas tego ruchowego warsztatu zainspirowaliśmy się wyobrażonym ruchem, odtwarzając i analizując ruchy ikonicznych ról niepełnosprawnych bohaterów w zawłaszczającym wykonaniu pełnosprawnych aktorów.

Dzięki doświadczeniom prowadzących mogliśmy spojrzeć na te role z perspektywy osób z niepełnosprawnością, zwiększyć naszą świadomość na temat wpływu wyboru aktorów na postrzeganie niepełnosprawności w świecie oraz dowiedzieć się, co można zmienić, by środowisko artystyczne stało się w tym temacie bardziej otwarte, inkluzywne i edukujące.

BIO

Filip Pawlak – twórca teatralny, samorzecznik artystów z niepełnosprawnościami, niezależny kurator i producent. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Akademii Teatralnej w Malmö. Od 2025 roku doktorant Katowickiej Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego oraz członek zespołu Pawilonu tańca i innych sztuk performatywnych w Warszawie. Zaangażowany w międzynarodowy projekt Europe Beyond Access jako ambasador i ekspert. Współautor multidyscyplinarnego projektu „Freak show” realizowanego m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz jako pełnometrażowy film dokumentalny (premiera w 2026 roku). W 2024 roku stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Młoda Polska” oraz dwukrotnie Krajowego Planu Odbudowy. W ubiegłych latach rezydent w Europejskim Centrum Sztuki Hellerau w Dreźnie, Komunie Warszawa, Skanes Dansteater oraz Warehouse9 w Kopenhadze. Doświadczony w instytucjonalnym i niezależnym sektorze sztuki, w przeszłości m.in. kierownik działu produkcji MCK Nowy Teatr w Warszawie, producent cyklu 10Treffen na Theatertreffen w Berlinie, współpracownik Rafała Urbackiego. Wieloletni członek IETM International Network for Contemporary Performing Arts, gdzie od 2023 roku zasiada również w advisory board.

Ewa Jenek – kulturoznawczyni, społeczniczka, aktywistka pracująca w lokalnych środowiskach angażujących osoby z niepełnosprawnościami oraz pracująca z młodzieżą w zakresie edukacji pozaformalnej. Performerka w spektaklu Rafała Urbackiego “Niech nigdy w tym dniu słońce nie świeci” w Teatrze im. Fredry w Gnieźnie. Amatorka fotografii oraz mocnych brzmień muzycznych.

Dofinansowano ze środków budżetowych Miasta Poznania #poznanwspiera

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Kategorie
Aktualności

BYCIE W CIELE // Vinyasa Joga z Marią Walczyk

Grafika promująca zajęcia ‘Bycie w ciele – Vinyasa joga’. Widać grupę osób ćwiczących jogę w sali; na pierwszym planie osoba w czarnych legginsach i sportowym topie wykonuje pozycję równowagi na macie, z jedną ręką i przeciwną nogą uniesionymi w górę. W lewym górnym rogu znajduje się logo Sceny Roboczej. Na dole, na różowym kształcie, umieszczony jest tytuł zajęć.

Bycie w ciele to okazja, żeby swoje ciało zauważyć – żeby skoncentrować się na nim i na płynących przez nie odczuciach. To praktyka okazywania mu czułości i ciekawości.

Zapraszamy na drugie spotkanie z cyklu BYCIE W CIELE // Vinyasa Joga z Marią Walczyk. Na grudniowych zajęciach skupimy się na mobilności i otwieraniu obszaru bioder. Będziemy szukać równowagi między pracą a rozluźnieniem, wzmacnianiem a otwieraniem.

Jeśli jesteś osobą początkującą, bądź nie masz jeszcze żadnego doświadczenia z jogą – wpadaj śmiało! Pozycje, które będziemy przyjmować w trakcie zajęć, prezentowane będą w kilku wariantach, co pozwoli każdej z osób praktykujących przejść przez całą sekwencję.

Zabierz ze sobą:

  • matę – zamiast niej sprawdzi się też obszerny ręcznik lub koc
  • coś do picia
  • wygodny, niekrępujący ruchów strój
  • bluzę i ciepłe skarpetki – przydadzą się podczas rozgrzewki i relaksacji

Do zobaczenia na macie!

∘ KIEDY: 17 grudnia, 18:00
∘ GDZIE: Studio Scena Robocza, ul. Wroniecka 6
∘ ZAPISY ⟶ pr@scenarobocza.pl
∘ CENA: 30 zł, płatność na miejscu kartą lub gotówką
∘ MAKSYMALNA ILOŚĆ OSÓB W GRUPIE: 12
∘ CZAS TRWANIA: 90 minut

BIO

fot. Klaudia Bilska

Maria Walczyk – certyfikowana nauczycielka jogi. Ukończyła kurs TTC200 akredytowany przez Yoga Alliance. W ramach swoich zajęć uczy głównie vinyasa jogi – zarówno w jej najłagodniejszych, jak i bardziej dynamicznych odmianach. Jogę pokochała za to, że stanowi ona nie performens, a doświadczenie. W praktyce interesuje ją połączenie dyscypliny, ogólnorozwojowego treningu ciała z praktyką uważności i auto-czułości.

fot. Klaudia Bilska

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera

Poznań logo
Kategorie
Aktualności

KALEKOWANE STUDIO // wydarzenie kontekstowe MORGUE POLONAIS

Grafika promująca wydarzenie "Kalekowane studio" w Scenie Roboczej. Na zdjęcie przedstawiające grupę artystów performujących na scenie naniesiony został zielony, nieregularny kształt z tytułem wydarzenia. W lewym górnym rogu widnieje biały logotyp Sceny Roboczej

Posługując się metodami sztuki kalekowanej (crip art) Filip Pawlak wraz z Ewą Jenek, alternatywną motorycznie performerką, zapraszają do przestrzeni, w której na czas spotkania zostaną uchylone normy społeczne.

Wspólnie będziemy kalekować ruch, poszukiwać idealnego pęknięcia, fałdy, kruchości i drżenia. Spróbujmy nauczyć się tego, czego najczęściej próbuje się nas oduczyć – braku symetrii, koślawości czy wciągania brzucha na baczność. Podczas tego ruchowego warsztatu zainspirujemy się wyobrażonym ruchem, odtwarzając i analizując ruchy ikonicznych ról niepełnosprawnych bohaterów w zawłaszczającym wykonaniu pełnosprawnych aktorów.

∘ KIEDY: 20 listopada, 18:00
∘ GDZIE: Studio Scena Robocza, ul. Wroniecka 6
∘ ZAPISY ⟶ komunikacja@scenarobocza.pl
∘ WYDARZENIE BEZPŁATNE
∘ MAKSYMALNA ILOŚĆ OSÓB W GRUPIE: 12
∘ CZAS TRWANIA: 90 minut
∘ PRZYGOTOWANIE DO WARSZTATÓW: wybierz najlepszego Twoim zdaniem aktora odtwarzającego niepełnosprawność w dowolnym filmie oraz spróbuj przygotować szczegółowy opis techniczny tego ruchu. Na warsztaty ubierz wygodny strój pozwalający na ćwiczenia na ziemi.

BIO

Filip Pawlak – twórca teatralny, samorzecznik artystów z niepełnosprawnościami, niezależny kurator i producent. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Akademii Teatralnej w Malmö. Od 2025 roku doktorant Katowickiej Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego oraz członek zespołu Pawilonu tańca i innych sztuk performatywnych w Warszawie. Zaangażowany w międzynarodowy projekt Europe Beyond Access jako ambasador i ekspert. Współautor multidyscyplinarnego projektu „Freak show” realizowanego m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz jako pełnometrażowy film dokumentalny (premiera w 2026 roku). W 2024 roku stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Młoda Polska” oraz dwukrotnie Krajowego Planu Odbudowy. W ubiegłych latach rezydent w Europejskim Centrum Sztuki Hellerau w Dreźnie, Komunie Warszawa, Skanes Dansteater oraz Warehouse9 w Kopenhadze. Doświadczony w instytucjonalnym i niezależnym sektorze sztuki, w przeszłości m.in. kierownik działu produkcji MCK Nowy Teatr w Warszawie, producent cyklu 10Treffen na Theatertreffen w Berlinie, współpracownik Rafała Urbackiego. Wieloletni członek IETM International Network for Contemporary Performing Arts, gdzie od 2023 roku zasiada również w advisory board.

Ewa Jenek – kulturoznawczyni, społeczniczka, aktywistka pracująca w lokalnych środowiskach angażujących osoby z niepełnosprawnościami oraz pracująca z młodzieżą w zakresie edukacji pozaformalnej. Performerka w spektaklu Rafała Urbackiego “Niech nigdy w tym dniu słońce nie świeci” w Teatrze im. Fredry w Gnieźnie. Amatorka fotografii oraz mocnych brzmień muzycznych.

Dofinansowano ze środków budżetowych Miasta Poznania #poznanwspiera

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Kategorie
Aktualności Rezydencje

MORGUE POLONAIS // Filip Pawlak, Mariusz Gołosz

MORGUE POLONAIS

albo siedem polskich płyt nagrobnych

ale bez podpisu

Wspólnota potrzebuje swoich umarłych, aby przywiązać się do ziemi. Znajdujemy ich w różnych miejscach: na cmentarzach, w nazwach ulic, podręcznikach historii czy w serialach kostiumowych albo jako patronów szkół. Polsko brzmiące nazwisko na zagranicznym nagrobku przykuwa nasz wzrok: kolejny dowód potwierdzający istnienie kraju. Czujemy z nimi więź mówiąc tym samym językiem, ale też mając podobne ciała z jednolitym kolorem skóry i porównywalną anatomią.

A co z tymi, którzy odstają od tej normy? Czy jeśli nie widzimy ich po śmierci, możemy być pewni, że kiedykolwiek żyli?

Morgue Polonais to przewrotna opowieść o cmentarzu ze snów, gdzie obok Chopina, Mickiewicza i innych wielkich rodaków, spoczywają osoby z niepełnosprawnościami, o których nigdy nie usłyszymy w szkołach, a którym za życia odbierano sprawczość i godność. Przedstawimy wam historię sławnego Zbigniewa Religi, który przeniósł serce z dłoni do miejsca, w którym zazwyczaj jest serce, ale opowiedzianą z perspektywy ciotki Gabrieli. Wcielając się w rolę niepełnosprawnej, włożymy wszystkie wysiłki, by odtworzyć sukces artystyczny Dawida Ogrodnika z filmu „Chce się żyć”.

Zapraszamy do polskiego oddziału La Morgue de Paris z brakiem podjazdu dla osób z niepełnosprawnościami!

Reżyseria: Filip Pawlak
Scenariusz, dramaturgia: Mariusz Gołosz
Scenografia: Jędrzej Hechłacz
Muzyka: Avtomat
Wykonanie: Katarzyna Janek, Konrad Marek Cichoń
Udział gościnny: Babcia, Vron
Materiały video: Anu Czerwiński
Kostiumy: Ewa Zonik
Realizacja dźwięku: Maciej Frycz
Realizacja światła: Jacek Broda
Komunikacja i promocja: Michalina Cendrowska, Aleksandra Puk
Produkcja wykonawcza: Wiktoria Studnicka
Obsługa techniczna: Agata Królikowska
Identyfikacja graficzna: Kornelia Nowak
Teaser: Jędrzej Guzik
Premiera: 28 listopada 2025
Pokazy: 28-30 listopada 2025, Studio Scena Robocza, ul. Wroniecka 6

Produkcja: Scena Robocza, Studio Pawlak

RECENZJE

Spektakl (...) ma chyba pełnić funkcję zbliżoną do paryskiej ekspozycji umarłych: dotyka licznych tabu – tematów, których nie lubimy i nie chcemy poruszać. Obok śmierci mamy tu przede wszystkim niepełnosprawność, ale też między innymi starość i bezwstydną obojętność wobec tych, których bestialsko zamordowano (ale oni już nie żyją, a tu i teraz żyć jakoś trzeba). Ważne jest, że owe trudne tematy podane są tutaj w sposób, zdawałoby się, lekki, niezobowiązujący, przesycony nawet cienką ironią i autoironią.

BIO


fot. Jenny Leymann

Filip Pawlak – twórca teatralny, samorzecznik artystów z niepełnosprawnościami, niezależny kurator i producent. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Akademii Teatralnej w Malmö. Od 2025 roku doktorant Katowickiej Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego oraz członek zespołu współtworzonego nowo powstający w Warszawie Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych. Zaangażowany w międzynarodowy projekt Europe Beyond Access jako ambasador i ekspert. Wraz z Łukaszem Rondudą autor multidyscyplinarnego projektu „Freak show” realizowanego m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz jako pełnometrażowy film dokumentalny (premiera w 2026 roku). W 2024 roku stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Młoda Polska” oraz dwukrotnie Krajowego Planu Odbudowy. W ubiegłych latach rezydent w Europejskim Centrum Sztuki Hellerau w Dreźnie, Komunie Warszawa, Skanes Dansteater oraz Warehouse9 w Kopenhadze. Doświadczony w instytucjonalnym i niezależnym sektorze sztuki, w przeszłości m.in. kierownik działu produkcji MCK Nowy Teatr w Warszawie, producent cyklu 10Treffen na Theatertreffen w Berlinie, współpracownik Rafała Urbackiego. Wieloletni członek IETM International Network for Contemporary Performing Arts, gdzie od 2023 roku zasiada również w advisory board. 


fot. Bartek Warzecha

Mariusz Gołosz – dramatopisarz, były piekarz, absolwent filozofii na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Laureat pierwszej edycji konkursu Teatru Telewizji „Narracje Nieobecne”, dwukrotny laureat I nagrody w 33. i 35. Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, finalista 15. Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, współautor zwycięskiej koncepcji Generatora Nowych Idei Nowego Teatru w Warszawie, laureat konkursu Nowego Teatru w Słupsku na sztukę inspirowaną postacią Triny Papisten. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, kurator slamu dramaturgicznego w ramach 43. i 44. Warszawskich Spotkań Teatralnych. Jego sztuki były publikowane w „Dialogu”, „Nowych Sztukach dla Dzieci i Młodzieży” oraz „Dialogu Puzyny”.

Jędrzej Hechłacz – scenograf i rzeźbiarz, absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Przez kilka lat prowadził własną pracownię, tworząc rzeźby, elementy rekwizytorskie oraz unikatowe meble i obiekty we współpracy z grupą Main Square Hospitality Group w Krakowie. Projektował także artystyczne motocykle i zrealizował czterokołowy pojazd w stylistyce steampunkowej do reklamy piwa Książęce – „Ty wybierasz” (2017). Po kilkuletniej pracy w firmie Artistic Spaces na Florydzie, gdzie projektował przestrzenie eventowe i obiekty scenograficzne, debiutuje w Polsce jako autor scenografii spektaklu Pieśni piekarzy polskich w Nowym Teatrze w Warszawie, dramatu autorstwa Mariusza Gołosza.

Avtomat (właściwie Kajetan Łukomski) – osoba o zbyt dużej ilości zainteresowań – otwarcie queerowy niebinarny kompozytor, producent muzyczny, DJ i wokalista, część składowa kolektywu Ciężki Brokat i były członek Oramics (2019-2022), jeden ze współzałożycieli Radio Kapitał, polski ambasador Keychange i rezydent SHAPE Platform 2021, ale również projektant graficzny, typograf i ilustrator 3D/AI. Przez ostatnie 15 lat przeszedł niejedną metamorfozę – od fascynacji industrialem i czysto syntetycznym brzmieniem, przez wielogłosowe śpiewy z projektem Pleśni po poszarpane rytmicznie klubowe brzmienia z EP-ek “Gusła (Human Rites)” i eksperymentalne wydawnictwo, „Lamenty”. Utwory zawarte  na nich pojawiały się w setach m.in. Zoë McPherson, Shyclart czy Acid Pauli. Ze swoją autorską muzyką miał już okazję zaprezentować się na takich festiwalach jak Open’er, czy Up To Date i w wielu klubach w Polsce i za granicą (m.in. Berlin, Londyn, Praga, Oslo, Kopenhaga, Amsterdam, Ljubljana). Nagrywał miksy dla globalnej prasy muzycznej, remiksował artystów takich jak Kamp czy Baasch, a także tworzył muzykę na potrzeby spektakli teatralnych. W klubie jego doświadczenie owocuje prawie irytująco eklektycznym leksykonem najbardziej postępowych brzmień dzisiejszej sceny elektronicznej. W seriach miksów i imprez klubowych łączy nietypowe podziały rytmiczne, przyprawiając wszystko improwizowanymi na żywo wokalami.

Katarzyna Janek – aktorka, tancerka, choreografka. Absolwentka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu, współpracowała z teatrami i instytucjami w całej Polsce (m.in. T. Dramatyczny w Wałbrzychu, Instytut Grotowskiego we Wrocławiu), tworząc kreacje taneczno-aktorskie w spektaklach nagradzanych i prezentowanych na licznych festiwalach. Stworzyła choreografię do dwóch dyplomów musicalowych Akademii Muzycznej w Łodzi – jeden z nich zdobył Grand Prix na Festiwalu „Wiosna Teatralna” w Lublinie. Gra w krótkich metrażach, teledyskach i serialach, w przyszłym roku premierę mają dwa pełnometrażowe filmy z jej udziałem. Prywatnie działaczka, wolontariuszka, wielbicielka morza i zielonej herbaty.

Konrad Marek Cichoń – aktor teatralny, twórca i aktywista. Absolwent Policealnej Szkoły Aktorskiej Doroty Pomykały i Danuty Owczarek w Katowicach oraz Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (obecnie Akademia Sztuk Teatralnych). Od września 2016 roku jest członkiem zespołu Teatru Polskiego w Poznaniu, gdzie w ciągu dziewięciu lat zrealizował kilkadziesiąt premier, współpracując z czołowymi reżyserami polskiej sceny. Równolegle rozwija autorskie projekty twórcze, jako reżyser, autor tekstów dramatycznych oraz organizator wydarzeń artystycznych. W swojej działalności artystycznej łączy praktykę teatralną z aktywizmem i poszukiwaniem nowych języków scenicznych. Interesuje go teatr reagujący – żywy, zanurzony w sprawczości wspólnoty.

Babcia – Drag artist, costume maker, duch, zjawa, mistyczka. Tworzy postaci inspirowane rozkładem, ciałem i cierpieniem. W pracy posługuje się brzydotą i wstrętem, w celu konfrontacji siebie i widza z tym, na co nie chce się patrzeć.


fot. Marcin Richter

Vron – (he, they) – Agender twórca dragu i sił performatywnych. Okazjonalnie gra w teatrze, a bez okazji kocha kino. Performuje żale i krzywdy. Zmutowany wąż, kiedy coś zje, zaczyna rosnąć. Jedząc coraz więcej, staje się coraz większy. A W pobliskim miasteczku właśnie ma być festyn.


fot. Diana Lelonek

Anu Czerwiński – reżyser filmów dokumentalnych, operator i montażysta. Obecnie pracuje nad swoim pełnometrażowym debiutem Home Movie – polsko-francuską koprodukcją, która już zdobyła międzynarodowe wyróżnienia, m.in. Sundance Documentary Fund Grant (2025) i Points North Fellowship (2025). Anu kształcił się na kierunku reżyserii dokumentalnej na Université Paris Cité, a następnie w programie DOK PRO w Szkole Wajdy. Jako montażysta, operator i drugi reżyser współpracował przy projektach filmowych w Polsce i we Francji.  Równolegle do pracy filmowej tworzy wideo i projekty multimedialne dla czołowych polskich teatrów i galerii sztuki. W swojej twórczości łączy język sceniczny z formami dokumentalnymi, przyglądając się rolom społecznym, przemianom rodzinnych relacji i doświadczeniom osób dotąd niewidocznych w mainstreamie. Anu ma także doświadczenie aktorskie i jest uznawany za pierwszą osobę transpłciową w Polsce, która wystąpiła zarówno w filmie, jak i w teatrze.

Ewa Zonik (Paranoia/Greater.Hurtung.Style) – Interesuje mnie wszystko co jest dla mnie nieznane. Kiedyś cosplayerka, potem studentka projektowania ubioru na UAP, aktualnie od ponad 5 lat projektuję i realizuję kostiumy sceniczne z pomysłów Drag Queenek (i nie tylko). Ulubione inspiracje to Neutral Milk Hotel, gry computerowe, media sprzed 2010 roku. 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Dofinansowano ze środków budżetowych miasta Poznania #poznanwspiera